พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · โอปัมมสังยุตต์
๑๑. สิคาลสูตร ที่ ๑
เล่ม ๑๖ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๘๓–๖๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๒ ในโอปัมมสังยุตต์มี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค โอปัมมสังยุตต์ สิคาลสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๓๖๓–๓๖๔
เธอเพราะเห็นมาตุคามนุ่งห่มผ้าลับ ๆ ล่อ ๆ เธอมีจิตอันราคะรบกวน ชื่อว่าย่อมตายหรือได้รับทุกข์ปางตาย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความตายในอริยวินัยนี้ก็คือการที่ภิกษุบอกคืน
สิกขาสึกออกมาเป็นคฤหัสถ์ ทุกข์ปางตายนี้ก็คือการที่ภิกษุต้องอาบัติเศร้าหมองอย่างใดอย่างหนึ่งมีการออกจากอาบัติตามที่ต้องนั้นปรากฏ เพราะเหตุดังนี้นั้นเธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราจักระวังรักษากาย วาจา และใจมีสติตั้งมั่น สำรวมอินทรีย์ เขาไปบิณฑบาตยังหมู่บ้านหรือนิคม’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑)
๑๑. สิคาลสูตร
ว่าด้วยข้ออุปมาเหมือนสุนัขจิ้งจอก
{๖๘๓}[๒๓๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
เธอทั้งหลายได้ฟังเรื่องของสุนัขจิ้งจอกที่อยู่ไม่เป็นสุขคืนยังรุ่งแล้วมิใช่หรือ”
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ได้ฟังมาแล้ว พระพุทธเจ้าข้า”
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สุนัขจิ้งจอกแก่นี้แลเป็นโรคขี้เรื้อน มันอยากจะไปทางไหนก็ไปทางนั้น อยากจะยืนที่ไหนก็ยืนที่นั่น อยากจะนั่งที่ไหนก็นั่งที่นั่นอยากจะนอนที่ไหนก็นอนที่นั่น ลมเย็น ๆ รำเพยให้มัน
{๖๘๔} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เป็นการดีหนักหนาที่ภิกษุบางรูปในธรรมวินัยนี้ผู้ปฏิญาณว่าเป็นศากยบุตรมาได้อัตภาพแม้เห็นปานนี้ เพราะเหตุดังนี้นั้น เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราจักเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่” ดูก่อนภิกษุทั้งหลายเธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑๑)
๑๒. ทุติยสิคาลสูตร
ว่าด้วยเรื่องสุนัขจิ้งจอก
{๖๘๕}[๒๓๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
เธอทั้งหลายได้พึงเรื่องของสุนัขจิ้งจอกที่อยู่ไม่เป็นสุขคืนยังรุ่งแล้วมิใช่หรือ”
ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า “ได้ฟังมาแล้ว พระพุทธเจ้าข้า,’
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในสุนัขจิ้งจอกแก่ตัวนั้นยังมีความกตัญณกตเวที
อยู่บ้าง แต่ว่าภิกษุบางพวกในธรรมวินัยนี้ผู้ปฏิญาณว่าเป็นศากยบุตร ไม่มีความกตัญฌูกตเวทีสักนิดเลย เพราะเหตุดังนี้นั้น เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่า ‘เราจักเป็นผู้กตัญญู เราจักเป็นผู้กตเวที อุปการะแม้เล็กน้อยที่เขาทำไว้ในพวกเรา จักไม่เสื่อมหายไป, ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แล” (๑๒)
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. กูฏสูตร ๒. นขสิขสูตร
๓. กุลสูตร ๔. โอกขาสูตร
๕. สัตติสูตร ๖. ธนุคคหสูตร
๗. อาณิสูตร ๘. กลิงครสูตร
๙. นาคสูตร ๑๐. พิฬารสูตร
๑๑.สิคาลสูตร ๑๒. ทุติยสิคาลสูตร
จบ โอปัมมสังยุต
จบ ๑๑. สิคาลสูตร ที่ ๑