arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มัคคสังยุต · ปฏิปัตติวรรค

สามัญญสูตร ที่ ๒

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๒–๑๐๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในปฏิปัตติวรรคมี ๔ ฉบับ

๖. ทุติยสามัญญสูตร

ว่าด้วยความเป็นสมณะ สูตรที่ ๒

ว่าด้วยความเป็นสมณะ สูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ปฏิปัตติวรรค สามัญญสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๓๕–๓๕

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

“ภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสามัญญะและประโยชน์แห่งสามัญญะ แก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังสามัญญะ เป็นอย่างไร

คือ อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล ได้แก่

๑. สัมมาทิฏฐิ ฯลฯ ๘. สัมมาสมาธิ

นี้เรียกว่า สามัญญะ

ประโยชน์แห่งสามัญญะ เป็นอย่างไร

คือ ธรรมเป็นที่สิ้นราคะ โทสะ และโมหะ

นี้เรียกว่า ประโยชน์แห่งสามัญญะ”

ทุติยสามัญญสูตรที่ ๖ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ประโยชน์แห่งสามัญญะ หมายถึงนิพพาน (สํ.ม.อ. ๓/๓๑-๔๐/๑๗๖)