arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค

๔. คัมภีรปัญญสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๓ ในมหาปัญญวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค คัมภีรปัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๕๙๖–๕๙๖

หน้า ๕๙๖

๔. คัมภีรปัญญาสูตร

ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการ มีปัญญาลึกซึ้ง

{๑๖๔๔} [๑๐๖๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง...

๕. อัปปมัตตปัญญาสูตร

ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการ มีปัญญาหาประมาณมิได้

{๑๖๔๕} [๑๐๖๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาหาประมาณมิได้...

๖. ภูริปัญญาสูตร

ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาดังแผ่นดิน

{๑๖๔๖} [๑๐๖๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาดังแผ่นดิน...

๗. ปัญญาพาหุลสูตร

ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญามาก

{๑๖๔๗} [๑๐๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก...