arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค

๑๒. ติกขปัญญสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๒/๑๓ ในมหาปัญญวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค ติกขปัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๑ หน้า ๔๐๑–๔๐๒

หน้า ๔๐๑

๑๐. หาสปัญญสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาร่าเริง

[๑๖๕๐] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง ...

จบหาสปัญญสูตรที่ ๑๐

๑๑. ชวนปัญญสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาไว

[๑๖๕๑] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาไว ...

จบชวนปัญญสูตรที่ ๑๑

๑๒. ติกขปัญญสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญากล้า

[๑๖๕๒] ... ย่อมเป็นไปเพื่อความมีปัญญาคมกล้า ...

จบติกขปัญญสูตรที่ ๑๒

หน้า ๔๐๒

๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อมีปัญญาชำแรกกิเลส

[๑๖๕๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว วาระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญา เป็นเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน คือ การคบสัตบุรุษ ๑. การฟังสัท-ธรรม ๑ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ๑ การปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ๑ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส.

จบนิพเพธิกปัญญสูตรที่ ๑๓

จบมหาปัญญวรรคที่ ๗