พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · มหาปัญญวรรค
๑๐. หาสปัญญสูตร
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๓ ในมหาปัญญวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต มหาปัญญวรรค หาสปัญญสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๕๙๗–๕๙๗
๘. สีฆปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาเร็ว
{๑๖๔๘} [๑๐๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเร็ว...
๙. ลหุปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาเบา
{๑๖๔๙} [๑๐๖๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเบา...
๑๐. หาสปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาร่าเริง
{๑๖๕๐} [๑๐๖๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง...
๑๑. ชวนปัญญาสูตร
ว่าด้วยเจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาไว
{๑๖๕๑} [๑๐๖๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไว...
จบ ๑๐. หาสปัญญสูตร