arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

ฉันทสัมปทาสูตรที่ ๒

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔๓/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ฉันทสัมปทาสูตรที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๙๖–๙๖

หน้า ๙๖

๑๐. ทุติยฉันทสัมปทาสูตร

ฉันทสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค

[๑๗๗] . . . เหมือนความถึงพร้อมแห่งฉันทะเลย ฯลฯ

จบทุติยฉันทสัมปทาสูตรที่ ๑๐

๑๑. ทุติยอัตตสัมปทาสูตร

อัตตสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค

[๑๗๘] . . . เหมือนความถึงพร้อมแห่งตนเลย ฯลฯ

จบทุติยอัตตสัมปทาสูตรที่ ๑๑

๑๒. ทติยทิฏฐิสัมปทาสูตร

ทิฏฐิสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค

[๑๗๙] . . . เหมือนความถึงพร้อมแห่งทิฏฐิเลย ฯลฯ

จบทุติยทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑๒

จบทุติยทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑๒