พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต
ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๗๖–๗๖
๔. ปฐมอัตตสัมปทาสูตร
อัตตสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค
[๑๓๓] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งตน [ความถึงพร้อมแห่งจิต] ฯลฯ
จบปฐมอัตตสัมปทาสูตรที่ ๔
๕. ปฐมทิฏฐิสัมปทาสูตร
ทิฏฐิสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค
[๑๓๔] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งทิฏฐิ ฯลฯ
จบปฐมทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๕
๖. ปฐมอัปปมาทสัมปทาสูตร
ความไม่ประมาทเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค
[๑๓๕] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งความไม่ประมาท ฯลฯ
จบปฐมอัปปมาทสัมปทาสูตรที่ ๖
จบ ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑