arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๗๖–๗๖

หน้า ๗๖

๔. ปฐมอัตตสัมปทาสูตร

อัตตสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๓๓] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งตน [ความถึงพร้อมแห่งจิต] ฯลฯ

จบปฐมอัตตสัมปทาสูตรที่ ๔

๕. ปฐมทิฏฐิสัมปทาสูตร

ทิฏฐิสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๓๔] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งทิฏฐิ ฯลฯ

จบปฐมทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๕

๖. ปฐมอัปปมาทสัมปทาสูตร

ความไม่ประมาทเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๓๕] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งความไม่ประมาท ฯลฯ

จบปฐมอัปปมาทสัมปทาสูตรที่ ๖