arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๒

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๗/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต ทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๘๐–๘๐

หน้า ๘๐

๑๑. ทุติยอัตตสัมปทาสูตร

อัตตสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๔๒] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งตน ฯลฯ

จบทุติยอัตตสัมปทาสูตรที่ ๑๑

๑๒. ทุติยทิฏฐิสัมปทาสูตร

ทิฏฐิสัมปทาเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๔๓] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งทิฏฐิ ฯลฯ

จบทุติยทิฏฐิสัมปทาสูตรที่ ๑๒

๑๓. ทุติยอัปปมาทสัมปทาสูตร

ความไม่ประมาทเป็นนิมิตแห่งอริยมรรค

[๑๔๔] . . . คือ ความถึงพร้อมแห่งความไม่ประมาท ฯลฯ

จบทุติยอัปปมาทสัมปทาสูตรที่ ๑๓