พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต
สีลสัมปทาสูตรที่ ๑
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓๕/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต สีลสัมปทาสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๐ หน้า ๙๒–๙๒
๒. ปฐมสีลสัมปทาสูตร
สีลสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค
[๑๖๗] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรายังไม่เล็งเห็นธรรมอันอื่นแม้สักอย่างหนึ่ง ซึ่งจะเป็นเหตุให้อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น หรือที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมถึงความเจริญบริบูรณ์เหมือนความถึงพร้อมแห่งศีลเลย ฯลฯ
จบปฐมสีลสัมปทาสูตรที่ ๒
๓. ปฐมฉันทสัมปทาสูตร
ฉันทสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค
[๑๖๘] . . . เหมือนความถึงพร้อมแห่งฉันทะเลย ฯลฯ
จบปฐมฉันทสัมปทาสูตรที่ ๓
๔. ปฐมอัตตสัมปทาสูตร
อัตตสัมปทาเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค
[๑๖๙] . . . เหมือนความถึงพร้อมแห่งตนเลย ฯลฯ
จบปฐมอัตตสัมปทาสูตรที่ ๔
จบ สีลสัมปทาสูตรที่ ๑