arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต

อนุสยสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๑–๓๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖๘/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับ

๕. อนุสยสูตร

ว่าด้วยอนุสัย

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต อนุสยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๑๐๓–๑๐๓

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย อนุสัย (กิเลสที่นอนเนื่อง) ๗ ประการนี้

อนุสัย ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. กามราคานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือกามราคะ)

๒. ปฏิฆานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือปฏิฆะ)

๓. ทิฏฐานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือทิฏฐิ)

๔. วิจิกิจฉานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือวิจิกิจฉา)

๕. มานานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือมานะ)

๖. ภวราคานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคือภวราคะ)

๗. อวิชชานุสัย (กิเลสที่นอนเนื่องคืออวิชชา)

อนุสัย ๗ ประการนี้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอนุสัยทั้ง ๗ ประการนี้ ฯลฯ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้ ฯลฯ

อนุสยสูตรที่ ๕ จบ