arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย อินทริยสังยุต · มุทุตวรรค

อาสวักขยสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๙๒–๘๙๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในมุทุตวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๐. อาสวักขยสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้สิ้นอาสวะ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค อินทริยสังยุต มุทุตวรรค อาสวักขยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๙ หน้า ๓๐๐–๓๐๑

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ ประการนี้

อินทรีย์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สัทธินทรีย์ ฯลฯ ๕. ปัญญินทรีย์

อินทรีย์ ๕ ประการนี้

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้เพราะ อาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน เพราะอินทรีย์ ๕ ประการนี้ที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว”

อาสวักขยสูตรที่ ๑๐ จบ

มุทุตรวรรคที่ ๒ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฏิลาภสูตร ๒. ปฐมสังขิตตสูตร

๓. ทุติยสังขิตตสูตร ๔. ตติยสังขิตตสูตร

๕. ปฐมวิตถารสูตร ๖. ทุติยวิตถารสูตร

๗. ตติยวิตถารสูตร ๘. ปฏิปันนสูตร

๙. สัมปันนสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร