พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สัจจสังยุต · สมาธิวรรค
กุลปุตตสูตร ที่ ๒
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสมาธิวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สัจจสังยุต สมาธิวรรค กุลปุตตสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๙ หน้า ๖๐๑–๖๐๑
๔. ทุติยกลปุตตสูตร
ว่าด้วยผู้ออกบวชโดยชอบรู้อริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง
{๑๖๕๗} [๑๐๗๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็กุลบุตรทั้งหลายบรรดามีในอดีตกาลที่ออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบได้รู้แล้วตามความเป็นจริง ทั้ง หมดนั้นก็รู้แล้วซึ่งอริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง กุลบุตรทั้งหลายบรรดามีในอนาคตกาลที่จักออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบจักรู้ตามความเป็นจริงทั้งหมดนั้นก็จักรู้ซึ่งอริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง กุลบุตรทั้งหลายบรรดามีในปัจจุบันกาลที่ออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบย่อมรู้ตามความเป็นจริงทั้งหมดนั้นย่อมรู้อริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริงอริยสัจ ๔ คืออะไรบ้าง คือ ทุกขอริยสัจ... ทุกขนิโรธคามีนีปฏิปทาอริยสัจ ก็กุลบุตรทั้งหลายบรรดามีในอดีตกาล ในอนาคตกาล ในปัจจุบันกาลที่ออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตโดยชอบได้รู้แล้ว จักรู้ ย่อมรู้ตามความเป็นจริง ทั้งหมดนั้นก็ได้รู้แล้ว จักรู้ ย่อมรู้ซึ่งอริยสัจ ๔ เหล่านี้ ตามความเป็นจริง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้นแล เธอทั้งหลายพึงทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า ‘นี้ทุกข์ นี้ทุกขสมุทัย นี้ทุกขนิโรธ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา”
๕. ปฐมสมณพราหมณสูตร
ว่าด้วยสมณพราหมณ์รู้อริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง
{๑๖๕๘} [๑๐๗๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งบรรดามีในอดีตกาลที่รู้แล้วตามความเป็นจริง ทั้งหมดนั้นก็รู้แล้วซึ่งอริยสัจ ๔ ตามความเป็นจริง สมณะหรือพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่งบรรดามีในอนาคตกาล
จบ กุลปุตตสูตร ที่ ๒