arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · สัปปัญญวรรค

ปฏิลาภสูตร

เล่ม ๑๙

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๑ ในสัปปัญญวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต สัปปัญญวรรค ปฏิลาภสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)

ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่

ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๑ หน้า ๓๙๖–๓๙๖

หน้า ๓๙๖

๙. ปฏิลาภสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อได้ปัญญา

[๑๖๓๘] ... ย่อมเป็นไปเพื่อได้เฉพาะซึ่งปัญญา...

จบปฏิลาภสูตรที่ ๙

อรรถกถาปฏิลาภสูตร

พึงทราบอธิบายในปฏิลาภสูตรที่ ๙.

ในคำว่า ย่อมเป็นไปเพื่อได้เฉพาะซึ่งปัญญา นี้ พระเสขบุคคล๗ จำพวก พึงทราบว่า ชื่อว่า ผู้ได้เฉพาะซึ่งปัญญา พระขีณาสพพึงทราบว่าชื่อว่า ผู้ได้ปัญญาแล้ว. แม้ในคำเป็นต้นว่า เพื่อความเจริญแห่งปัญญาข้างหน้า ก็นัยนี้นั่นแหละ. คำที่เหลือในบททั้งปวง มีเนื้อความตื้นทั้งนั้นแล

จบอรรถกถาปฏิลาภสูตรที่ ๙

๑๐. วุฒิสูตร

เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อปัญญาเจริญ

[๑๖๓๙] ...ย่อมเป็นไปเพื่อความเจริญแห่งปัญญา.. .

จบวุฒิสูตรที่ ๑๐