พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย โสตาปัตติสังยุต · สัปปัญญวรรค
ผลสูตร ที่ ๒
เล่ม ๑๙ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๓๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๑ ในสัปปัญญวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค โสตาปัตติสังยุต สัปปัญญวรรค ผลสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๓๑ หน้า ๓๙๕–๓๙๕
๖. ทุติยผลสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อทำให้แจ้งสกทาคามิผล
[๑๖๓๕] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล...
จบทุติยผลสูตรที่ ๖
๗. ตติยผลสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อทำให้แจ้งอนาคามิผล
[๑๖๓๖] ...ย่อมเป็นไปเพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล...
จบตติยผลสูตรที่ ๗
๘. จตุตถผลสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการเพื่อทำให้แจ้งอรหัตผล
[๑๖๓๗] ...ย่อมเป็นไปเพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล ...
จบจตุตถผลสูตรที่ ๘
จบ ผลสูตร ที่ ๒