arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ยักขสังยุต

๕. สานุสูตร

เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๑๔–๘๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๒ ในยักขสังยุตมี ๔ ฉบับ

๕. สานุสุตฺต

๕. สานุสูตร

ว่าด้วยสามเณรสานุ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ยักขสังยุต สานุสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๒๕๑–๒๕๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๓๔๒–๓๔๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม. เตน โข ปน สมเยน อญฺญตริสฺสา อุปาสิกาย สานุ นาม ปุตฺโต ยกฺเขน คหิโต โหติ. อถ โข สา อุปาสิกา ปริเทวมานา ตายํ เวลายํ อิมา คาถาโย อภาสิ

“จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ยา จ ปกฺขสฺส อฏฺฐมี

ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ อฏฺฐงฺคสุสมาคตํ.

อุโปสถํ อุปวสนฺติ พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ เย

น เตหิ ยกฺขา กีฬนฺติ อิติ เม อรหตํ สุตํ

สาทานิ อชฺช ปสฺสามิ ยกฺขา กีฬนฺติ สานุนา”ติ.

จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ยา จ ปกฺขสฺส อฏฺฐมี

ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ อฏฺฐงฺคสุสมาคตํ.

อุโปสถํ อุปวสนฺติ พฺรหฺมจริยํ จรนฺติ เย

น เตหิ ยกฺขา กีฬนฺติ สาหุ เต อรหตํ สุตํ.

สานุํ ปพุทฺธํ วชฺชาสิ ยกฺขานํ วจนํ อิทํ

มากาสิ ปาปกํ กมฺมํ อาวิ วา ยทิ วา รโห.

สเจว (๑) ปาปกํ กมฺมํ กริสฺสสิ กโรสิ วา

น เต ทุกฺขา ปมุตฺยตฺถิ อุปฺปจฺจาปิ ปลายโตติ.

มตํ วา อมฺม โรทนฺติ โย วา ชีวํ น ทิสฺสติ

ชีวนฺตํ อมฺม ปสฺสนฺตี กสฺมา มํ อมฺม โรทสีติ.

มตํ วา ปุตฺต โรทนฺติ โย วา ชีวํ น ทิสฺสติ

โย จ กาเม จชิตฺวาน ปุนราคจฺฉเต อิธ

ตํ วาปิ ปุตฺต โรทนฺติ ปุน ชีวํ มโต หิ โส.

กุกฺกุลา อุพฺภโต ตาต กุกฺกุฬํ ปติตุมิจฺฉสิ

นรกา อุพฺภโต ตาต นรกํ ปติตุมิจฺฉสิ.

อภิธาวถ ภทฺทนฺเต กสฺส อุชฺฌาปยามเส

อาทิตฺตา นพฺภตํ (๒) ภณฺฑํ ปุน ฑยฺหิตุมิจฺฉสีติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม.อิ. สเจ จ
  2. ๒ฉ.ม. นีหตํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตกรุงสาวัตถี สมัยนั้น บุตรของอุบาสิกาคนหนึ่งชื่อสานุ ถูกยักษ์เข้าสิงครั้งนั้น อุบาสิกานั้นได้คร่ำครวญกล่าวคาถาเหล่านี้ว่า

ฉันได้สดับคำของพระอรหันต์ทั้งหลายว่า

‘ชนเหล่าใดเข้าอยู่จำอุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕

และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาฏิหาริยปักษ์

ประพฤติพรหมจรรย์อยู่

ยักษ์ทั้งหลายย่อมเข้าสิงชนเหล่านั้นไม่ได้’ เป็นการถูกต้องแล้ว

บัดนี้ ฉันเห็นแล้ว ในวันนี้ยักษ์เข้าสิงสามเณรสานุ

ยักษ์กล่าวว่า

ท่านได้สดับคำของพระอรหันต์ทั้งหลายว่า

‘ชนเหล่าใดเข้าอยู่จำอุโบสถอันประกอบ

ด้วยองค์ ๘ ประการด้วยดี ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕

และที่ ๘ แห่งปักษ์ ทั้งตลอดปาฏิหาริยปักษ์

ประพฤติพรหมจรรย์อยู่

ยักษ์ทั้งหลายย่อมเข้าสิงชนเหล่านั้นไม่ได้’ เป็นการถูกต้องแล้ว

ท่านจงบอกสานุผู้ฟื้นขึ้นแล้วว่า ยักษ์สั่งคำนี้ไว้ว่า

ท่านอย่าได้กระทำกรรมอันลามกทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ

ถ้าท่านจักกระทำหรือกำลังกระทำกรรมอันลามก

ถึงท่านจะเหาะหนีไปก็ไม่พ้นจากความทุกข์

สามเณรสานุฟื้นขึ้นแล้วกล่าวว่า

โยมแม่ ญาติและมิตรทั้งหลาย

ย่อมร้องไห้ถึงคนที่ตายแล้ว

หรือยังมีชีวิตอยู่แต่ไม่ปรากฏ

ท่านยังเห็นฉันซึ่งมีชีวิตอยู่แท้ ๆ

เพราะเหตุไรจึงร้องไห้ถึงฉันเล่า

อุบาสิกากล่าวว่า

ลูกเอ๋ย ญาติและมิตรทั้งหลาย

ย่อมร้องไห้ถึงคนที่ตายแล้ว

หรือยังมีชีวิตอยู่แต่ไม่ปรากฏ

แต่คนใดละกามแล้วยังคิดจะกลับมาในกามนี้อีก

ลูกเอ๋ย ญาติและมิตรทั้งหลายย่อมร้องไห้ถึงคนนั้น

เพราะเขาเป็นอยู่ต่อไปอีกก็เหมือนตายแล้ว

พ่อ เรายกท่านขึ้นจากการครองเรือนที่รุ่มร้อนแล้ว

ท่านยังปรารถนาจะตกลงไปสู่การครองเรือนอีก

พ่อ เรายกท่านขึ้นจากเหวแล้ว

ท่านยังปรารถนาจะตกลงไปสู่เหวอีกหรือ

เราจะโพนทะนาแก่ใครเล่าว่า

ขอท่านจงช่วยกัน ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน

ดุจสิ่งของที่ขนออกแล้วจากเรือนที่ไฟไหม้

แต่ท่านปรารถนาจะเผามันอีก

สานุสูตรที่ ๔ จบ