พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อาทิตตวรรค
๕. อโนมิยสูตร
เล่ม ๑๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในอาทิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
๕. อโนมสุตฺต
๕. อโนมิยสูตร
ว่าด้วยพระนามไม่ต่ำต้อย
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อาทิตตวรรค อโนมิยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๓๖–๓๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๐–๖๐
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อโนมนามํ นิปุณตฺถทสฺสึ
ปญฺญาททํ กามาลเย อสตฺตํ
ตํ ปสฺสถ สพฺพวิทุ สุเมธํ
อริเย ปเถ กมมานํ มเหสินฺติ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เทวดากล่าวว่า
เชิญท่านทั้งหลายดูพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น
ผู้มีพระนามไม่ต่ำต้อย ทรงเห็นประโยชน์อันละเอียดอ่อน
ให้ซึ่งปัญญา ไม่ทรงข้องอยู่ในอาลัยคือกาม
ตรัสรู้ธรรมทุกอย่าง มีพระปรีชา ดำเนินไปในทางอันประเสริฐ
ทรงแสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่
อโนมิยสูตรที่ ๕ จบ
เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- ๑ผู้มีพระนามไม่ต่ำต้อย หมายถึงมีพระนามไม่บกพร่อง คือมีพระนามบริบูรณ์ เพราะประกอบด้วยคุณ ทุกประการ (สํ.ส.อ. ๑/๔๕/๘๒)
จบ ๕. อโนมิยสูตร