arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ปัณณาสก์ที่ ๑ · ยมกวรรค

๗. อภินันทสูตร ที่ ๑

เล่ม ๑๘

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในยมกวรรคมี ๔ ฉบับ

๗. ปฐมาภินันทสูตร

ว่าด้วยผู้เพลิดเพลินอายตนะ สูตรที่ ๑

ว่าด้วยผู้เพลิดเพลินอายตนะ สูตรที่ ๑

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ปัณณาสก์ที่ ๑ ยมกวรรค อภินันทสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๘ หน้า ๑๘–๑๙

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

“ภิกษุทั้งหลาย ผู้ที่เพลิดเพลินจักขุ ชื่อว่าเพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่ เพลิดเพลินทุกข์ เรากล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ไม่ได้’ผู้ที่เพลิดเพลินโสตะ ฯลฯ

ผู้ที่เพลิดเพลินฆานะ ฯลฯ

ผู้ที่เพลิดเพลินชิวหา ชื่อว่าเพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่เพลิดเพลินทุกข์ เรากล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ไม่ได้’ผู้ที่เพลิดเพลินกาย ฯลฯ

ผู้ที่เพลิดเพลินมโน ชื่อว่าเพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่เพลิดเพลินทุกข์ เรากล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ไม่ได้’ภิกษุทั้งหลาย ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินจักขุ ชื่อว่าไม่เพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่ไม่ เพลิดเพลินทุกข์ เรากล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ได้’ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินโสตะ ฯลฯ

ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินฆานะ ฯลฯ

ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินชิวหา ชื่อว่าไม่เพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินทุกข์ เรา กล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ได้’ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินกาย ฯลฯ

ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินมโน ชื่อว่าไม่เพลิดเพลินทุกข์ ผู้ที่ไม่เพลิดเพลินทุกข์ เรา กล่าวว่า ‘พ้นจากทุกข์ได้”

ปฐมาภินันทสูตรที่ ๗ จบ