พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ · สัฏฐิเปยยาล
๒๕. อตีตสูตรที่ ๓
เล่ม ๑๘ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๒๘ ในสัฏฐิเปยยาลมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ สัฏฐิเปยยาล อตีตสูตรที่ ๓ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๘ หน้า ๒๐๗–๒๐๘
อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีกดังนี้”
๒๕. อัชฌัตตาตีตอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา
{๒๖๗} [๑๙๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอดีตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๖. อัชฌัตตานาคตอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา
[๑๙๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นอนาคตเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๗. อัชฌัตตปัจจุปปันนอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา
[๑๙๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา โสตะ... ฆานะ... ชิวหา... กาย... มโนที่เป็นปัจจุบันเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวก ผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๒๘. พาหิราตีตอนิจจสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง
{๒๖๘} [๑๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง เสียงเป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง กลิ่นที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง รสที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง โผฏฐัพพะที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง ธรรมารมณ์ที่เป็นอดีตเป็นของไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้
๒๙. พาหิรานาคตอนิจจสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นอนาคตเป็นของไม่เที่ยง
[๑๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นอนาคตเป็นของไม่เที่ยง เสียง... กลิ่น... รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นอนาคตเป็นของไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๓๐. พาหิรปัจจุปปันนอนิจจสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายนอกที่เป็นบัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง
[๑๙๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย รูปที่เป็นปัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง เสียง... กลิ่น ...รส... โผฏฐัพพะ... ธรรมารมณ์ที่เป็นปัจจุบันเป็นของไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
จบ ๒๕. อตีตสูตรที่ ๓