พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปฐมปัณณาสก์ · จรวรรค
อคติสูตร ที่ ๒
เล่ม ๒๑ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในจรวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จรวรรค อคติสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๓๑–๓๒
๗. ปฐมอคติสูตร
ว่าด้วยอคติ ๔ สูตรที่ ๑
{๑๗}[๑๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ถึงฉันทาคติ (๒) ถึงโทสาคติ
(๓) ถึงโมหาคติ (๔) ถึงภยาคติ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”
ผู้ใดประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง ความ
หลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อม ดุจดวงจันทร์
ข้างแรมฉะนั้น
๘. ทุติยอคติสูตร
วาด้วยอคติ ๔ สูตรที่ ๒
{๑๘}[๑๘] “ดูก่อฺนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ไม่ถึงฉันทาคติ (๒) ไม่ถึงโทสาคติ
(๓) ไม่ถึงโมหาคติ (๔) ไม่ถึงภยาคติ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”
ผู้ใดไม่ประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง
ความหลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเต็มเปี่ยม ดุจ
ดวงจันทร์ข้างขึ้นฉะนั้น
๙. ตติยอคติสูตร
ว่าด้วยอคติ ๔ สูตรที่ ๓
{๑๙}[๑๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) ถึงฉันทาคติ (๒) ถึงโทสาคติ (๓) ถึงโมหาคติ (๔) ถึงภยาคติดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”
ผู้ใดประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง
ความหลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเสื่อม ดุจ
ดวงจันทร์ข้างแรมฉะนั้น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) ไม่ถึงฉันทาคติ (๒) ไม่ถึงโทสาคติ (๓) ไม่ถึงโมหาคติ(๔) ไม่ถึงภยาคติ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การไม่ถึงอคติมี ๔ ประการนี้แล”
ผู้ใดไม่ประพฤติล่วงธรรมเพราะความรัก ความชัง
ความหลง ความกลัว ยศของผู้นั้นย่อมเต็มเปี่ยม ดุจดวง
จันทร์ข้างขึ้นฉะนั้น
๑๐. ภัตตุเทสกสูตร
ว่าด้วยลักษณะของพระภัตตุเทสก์ที่ดีและเลว ๔ ประการ
{๒๐}[๒๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภัตตุเทสก์ผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) ถึงฉันทาคติ (๒) ถึงโทสาคติ (๓) ถึงโมหาคติ (๔) ถึงภยาคติ ดูก่อนภิกษุ
- ๑ภัตตุเทสก์ หมายถึงภิกษุผู้ทำหน้าที่แจกภัตต่าง ๆ มีสลากภัตเป็นต้น (องฺ.จตุกฺก.อ. ๒๙๕)
จบ อคติสูตร ที่ ๒