พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุติยปัณณาสก์ · ปุญญาภิสันทวรรค
สมชีวิสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๑ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในปุญญาภิสันทวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ ปุญญาภิสันทวรรค สมชีวิสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๐๓–๑๐๔
๕. ปฐมสมชีวีสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ทำให้สามีภรรยาพบกันทุกชาติ สูตรที่ ๑
{๕๕} [๕๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เกสกฬามฤคทายวัน ใกล้
นครสุงสุมารคีระ แคว้นภัคคะ ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคเจ้า
ทรงครองอันตรวาสก ทรงถือบาตรจีวรแล้วเสด็จเข้าไปยังนิเวศน์ของ
นกุลปิตาคฤหบดี ครั้นแล้วประทับนั่งบนอาสนะที่เขาปูลาดไว้ ครั้งนั้นแล
นกุลปิตาคฤหบดีและนกุลมาตาคหปตานี เข้ามาเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วนกุลปิตาคฤหบดีได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นับแต่ที่ตระกูลนำแม่นกุลมาตาคฤหปตานีแต่
ยังเป็นสาวมาเพื่อข้าพระองค์ผู้ยังเป็นหนุ่ม ข้าพระองค์มิได้รู้สึกจะประพฤติ
นอกใจแม่นกุลมาตาคฤหปตานีแม้ด้วยใจเลย ที่ไหนจะประพฤตินอกใจด้วย
กายเล่า ข้าพระองค์ทั้งสองปรารถนาพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้าทีเดียว”
แม้นกุลมาตาคฤหปตานีก็ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่
พระองค์ผู้เจริญ นับแต่ที่ตระกูลนำหม่อมฉันซึ่งยังเป็นสาวมาเพื่อท่าน
นกุลปีตาคฤหบดีซึ่งยังเป็นหนุ่ม หม่อมฉันก็มิได้รู้สึกจะประพฤตินอกใจท่าน
นกุลปิตาคฤหบดีแม้ด้วยใจเลย ที่ไหนจะประพฤตินอกใจด้วยกายเล่า
หม่อมฉันทั้งสองปรารถนาพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้าทีเดียว”
- ๑นกุลปิตาคฤหบดีและนกุลมาตาคหปตานี ทั้งสองท่านนี้สำเร็จเป็นโสดาบันบุคคลในขณะที่แรก เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าทีเดียว กล่าวกันว่า นกุลปิตาคฤหบดีเคยเป็นบิดา เป็นลุง และเป็น อา (ในอดีตชาติ)ของพระตถาคตเจ้าอย่างละ ๕๐๐ ชาติ แม้นกุลมาตาคหปตานีก็เช่นกัน คือเคยเป็นมารดา เป็นป้า และเป็นน้าอย่างละ ๕๐๐ ชาติ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๓๕๐)
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนคฤหบดีและคฤหปตานี ถ้าภรรยา
และสามีทั้งสองหวังจะพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้า ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละพึงเป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน มีจาคะเสมอกัน มีปัญญา
เสมอกัน ภรรยาและสามีทั้งสองนั้นก็จะได้พบกันและกันทั้งในชาตินี้และ
ชาติหน้า”
ภรรยาและสามีทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความ
ประสงค์ของผู้ขอ มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม ก็จะ
เจรจาถ้อยคำที่น่ารักแก่กันและกัน
เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความประพฤติเสมอกัน ก็ย่อมมี
ความเจริญรุ่งเรืองมาก มีความผาสุก พวกไม่เป็นมิตรกัน
ก็มีแต่จะเสียใจ
ทั้งสองฝ่ายมีศีลและข้อปฏิบัติเท่าเทียมกัน ครั้น
ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้เพลิดเพลิน เสวย
กามารมณ์ บันเทิงใจอยูในเทวโลก
๖. ทุติยสมชีวีสูตร
ว่าด้วยธรรมที่ทำให้สามีภรรยาพบกันทุกชาติ สูตรที่ ๒
{๕๖} [๕๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าภรรยาและ
สามีทั้งสองพึงหวังพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้า ทั้งสองฝ่ายนั่น
แหละพึงเป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน มีจาคะเสมอกัน มีปัญญา
เสมอกัน ภรรยาและสามีทั้งสองนั้นก็จะได้พบกันและกันทั้งในชาตินี้และ
ชาติหน้า”
จบ สมชีวิสูตร ที่ ๑