พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ตติยปัณณาสก์ · เกสีวรรค
ภยสูตร ที่ ๒
เล่ม ๒๑ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในเกสีวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๐. ทุติยภยสุตฺต
๑๐. ทุติยภยสูตร
ว่าด้วยภัยภายนอก สูตรที่ ๒
ว่าด้วยภัยภายนอก สูตรที่ ๒
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ตติยปัณณาสก์ เกสีวรรค ภยสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๓๗–๑๓๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๘๑–๑๘๑
จตฺตาริมานิ ภิกฺขเว ภยานิ. กตมานิ จตฺตาริ ? อคฺคิภยํ อุทกภยํ ราชภยํ โจรภยํ. อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ ภยานีติ. ทสมํ. เกสิวคฺโค ทุติโย. ตสฺสุทฺทานํ
เกสิ ชโว ปโตโท จ นาโค ฐาเนน ปญฺจมํ
อปฺปมาโท จ อารกฺโข สํเวชนียญฺจ เทฺว ภยาติ.
ภิกษุทั้งหลาย ภัย ๔ ประการนี้
ภัย ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. อัคคีภัย (ภัยเกิดจากไฟ) ๒. อุทกภัย (ภัยเกิดจากน้ำ)
๓. ราชภัย (ภัยเกิดจากพระราชา) ๔. โจรภัย (ภัยเกิดจากโจร)
ภิกษุทั้งหลาย ภัย ๔ ประการนี้แล
ทุติยภยสูตรที่ ๑๐ จบ
เกสิวรรคที่ ๒ จบ
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. เกสิสูตร ๒. ชวสูตร
๓. ปโตทสูตร ๔. นาคสูตร
๕. ฐานสูตร ๖. อัปปมาทสูตร
๗. อารักขสูตร ๘. สังเวชนียสูตร
๙. ปฐมภยสูตร ๑๐. ทุติยภยสูตร
จบ ภยสูตร ที่ ๒