arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · เทวตาวรรค

พลสูตร

เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๔๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับ

๘. พลสุตฺต

๘. พลสูตร

ว่าด้วยความมีกำลังในสมาธิ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ เทวตาวรรค พลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๔๐๖–๔๐๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๕๙๔–๕๙๕

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ฉหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อภพฺโพ สมาธิสฺมึ พลตํ ปาปุณิตุํ. กตเมหิ ฉหิ? อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ น สมาธิสฺส สมาปตฺติกุสโล โหติ, น สมาธิสฺส ฐิติกุสโล โหติ, น สมาธิสฺส (๑) วุฏฺฐานกุสโล โหติ, อสกฺกจฺจการี จ โหติ อสาตจฺจการี จ อสปฺปายการี จ. อิเมหิ โข ภิกฺขเว ฉหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ อภพฺโพ สมาธิสฺมึ พลตํ ปาปุณิตุํ.

ฉหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ ภพฺโพ สมาธิสฺมึ พลตํ ปาปุณิตุํ. กตเมหิ ฉหิ? อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ สมาธิสฺส สมาปตฺติกุสโล โหติ, สมาธิสฺส ฐิติกุสโล โหติ, สมาธิสฺส วุฏฺฐานกุสโล โหติ, สกฺกจฺจการี จ โหติ สาตจฺจการี จ สปฺปายการี จ. อิเมหิ โข ภิกฺขเว ฉหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ภิกฺขุ ภพฺโพ สมาธิสฺมึ พลตํ ปาปุณิตุนฺติ. อฏฺฐมํ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑กตฺถจิ น สมาธิมฺหา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ เป็นผู้ไม่อาจ บรรลุความมีกำลังในสมาธิได้ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ไม่ฉลาดในการเข้าสมาธิ

๒. เป็นผู้ไม่ฉลาดในการให้สมาธิตั้งอยู่ได้

๓. เป็นผู้ไม่ฉลาดในการออกจากสมาธิ

๔. เป็นผู้ไม่ทำความเคารพ

๕. เป็นผู้ไม่ทำให้ติดต่อ

๖. เป็นผู้ไม่ทำสิ่งที่เป็นสัปปายะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้ไม่อาจบรรลุ ความมีกำลังในสมาธิได้ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการ เป็นผู้อาจบรรลุความมี กำลังในสมาธิได้ธรรม ๖ ประการ อะไรบ้าง คือ

ภิกษุในธรรมวินัยนี้

๑. เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

๒. เป็นผู้ฉลาดในการให้สมาธิตั้งอยู่ได้

๓. เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ

๔. เป็นผู้ทำความเคารพ

๕. เป็นผู้ทำให้ติดต่อ

๖. เป็นผู้ทำสิ่งที่เป็นสัปปายะ

ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุประกอบด้วยธรรม ๖ ประการนี้แล เป็นผู้อาจบรรลุความ มีกำลังในสมาธิได้

พลสูตรที่ ๘ จบ

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูเชิงอรรถที่ ๒,๓,๔ ฉักกนิบาต ข้อ ๒๔ (หิมวันตสูต) หน้า ๔๕๕ ในเล่มนี้