พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · โยธาชีววรรค
มิตตสูตร
เล่ม ๒๐ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๓ ในโยธาชีววรรคมี ๔ ฉบับ
๓. มิตฺตสุตฺต
๓. มิตตสูตร
ว่าด้วยองค์ประกอบของมิตรแท้
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ โยธาชีววรรค มิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๗๘–๒๗๘ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๓๘๕–๓๘๕
ตีหิ ภิกฺขเว องฺเคหิ สมนฺนาคโต มิตฺโต เสวิตพฺโพ. กตเมหิ ตีหิ ? ( ) (๑) ทุทฺททํ ททาติ, ทุกฺกรํ กโรติ, ทุกฺขมํ ขมติ. อิเมหิ โข ภิกฺขเว ตีหิ องฺเคหิ สมนฺนาคโต มิตฺโต เสวิตพฺโพติ. ตติยํ.
- ๑อิ.ม. เอตฺถนฺตเร อยํ ปาโฐ ทิสฺสติ : อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ.
ภิกษุทั้งหลาย มิตรผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ ประการควรคบหาได้
องค์ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. ให้สิ่งที่ให้ได้ยาก ๒. ช่วยทำสิ่งที่ทำได้ยาก
๓. อดทนต่อสิ่งที่ทนได้ยาก
ภิกษุทั้งหลาย มิตรผู้ประกอบด้วยองค์ ๓ ประการนี้แลควรคบหาได้
มิตตสูตรที่ ๓ จบ
จบ มิตตสูตร