พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · โยธาชีววรรค
วุฑฒิสูตร
เล่ม ๒๐ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๓ ในโยธาชีววรรคมี ๔ ฉบับ
๗. วุฑฺฒิสุตฺต
๗. วุฑฒิสูตร
ว่าด้วยวุฑฒิ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ โยธาชีววรรค วุฑฒิสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๘๐–๒๘๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๓๘๗–๓๘๗
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ติสฺโส อิมา ภิกฺขเว วุฑฺฒิโย. กตมา ติสฺโส ? สทฺธาวุฑฺฒิ สีลวุฑฺฒิ ปญฺญาวุฑฺฒิ. อิมา โข ภิกฺขเว ติสฺโส วุฑฺฒิโยติ. สตฺตมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ภิกษุทั้งหลาย วุฑฒิ ๓ ประการนี้
วุฑฒิ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ
๑. สัทธาวุฑฒิ (ความเจริญด้วยศรัทธา)
๒. สีลวุฑฒิ (ความเจริญด้วยศีล)
๓. ปัญญาวุฑฒิ (ความเจริญด้วยปัญญา)
ภิกษุทั้งหลาย วุฒิ ๓ ประการนี้แล
วุฑฒิสูตรที่ ๗ จบ
จบ วุฑฒิสูตร