arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต · ปัญจมปัณณาสก์ที่ ๕

๒–๓. ทุติยวรรค · ตติยวรรค

เล่ม ๒๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๘–๒๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๒ ในปัญจมปัณณาสก์ที่ ๕มี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ที่ ๕ ทุติยวรรค · ตติยวรรค (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๓๐๗–๓๒๓

หน้า ๓๐๗

“พระโคดมผู้เจริญ พระภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก ... ขอพระ โคดมผู้เจริญได้โปรดทรงจำข้าพระองค์ว่าเป็นอุบาสก ผู้มอบชีวิตถึงสรณะ จำเดิมแต่วันนี้เป็นต้นไป”

จบ ปฐมวรรคที่ ๑

(๒๒) ๒. สามัญญวรรค

ว่าด้วยผู้จะต้องตกนรก

{๑๙๘} [๒๒๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๑๐ ประการ คืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) เป็นผู้ชอบพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียด (๖) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อ (๘) เป็นผู้เพ่งเล็งอยากได้

(๙) เป็นผู้มีจิตปองร้าย (๑๐) เป็นผู้มีความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้”

ว่าด้วยผู้จะได้ไปสวรรค์

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการจะได้ไป สวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

หน้า ๓๐๘

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์

(๒) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกาม

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จ

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียด

(๖) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบ

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๘) เป็นผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๙) เป็นผู้มีจิตไม่ปองร้าย

(๑๐) เป็นผู้มีความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล จะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้”

ว่าด้วยผู้จะต้องตกนรก

{๑๙๙} [๒๒๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการฆ่าสัตว์

(๓) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๔) ชักชวนผู้อื่นในการลักทรัพย์

(๕) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๖) ชักชวนผู้อื่นในการประพฤติผิดในกาม

(๗) เป็นผู้ชอบพูดเท็จด้วยตนเอง

หน้า ๓๐๙

(๘) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเท็จ

(๙) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๐) ชักชวนผู้อื่นในการพูดส่อเสียด

(๑๑) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๑๒) ชักชวนผู้อื่นในการพูดคำหยาบ

(๑๓) เป็นผู้ชอบพูดคำเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเพ้อเจ้อ

(๑๕) เป็นผู้เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๑๖) ชักชวนผู้อื่นในการเพ่งเล็งอยากได้

(๑๗) เป็นผู้มีจิตคิดปองร้ายด้วยตนเอง

(๑๘) ชักชวนผู้อื่นในการคิดปองร้าย

(๑๙) เป็นผู้มีความเห็นผิดด้วยตนเอง

(๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้”

ว่าด้วยผู้จะได้ไปสวรรค์

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการจะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๔) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการลักทรัพย์

หน้า ๓๑๐

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๖) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยตนเอง

(๘) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเท็จ

(๙) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๐) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดส่อเสียด

(๑๑) เว้นขาดจากการพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๑๒) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดคำหยาบ

(๑๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๑๕) เป็นผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๑๖) ชักชวนผู้อื่นในการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๑๗) เป็นผู้มีจิตไม่ปองร้ายด้วยตนเอง

(๑๘) ชักชวนผู้อื่นในการไม่ปองร้าย

(๑๙) เป็นผู้มีความเห็นชอบด้วยตนเอง

(๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล จะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้”

ว่าด้วยผู้จะต้องตกนรก

{๒๐๐} [๒๒๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๓๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

หน้า ๓๑๑

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการฆ่าสัตว์

(๓) พอใจในการฆ่าสัตว์

(๔) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๕) ชักชวนผู้อื่นในการลักทรัพย์

(๖) พอใจในการลักทรัพย์

(๗) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๘) ชักชวนผู้อื่นในการประพฤติผิดในกาม

(๙) พอใจในการประพฤติผิดในกาม

(๑๐) เป็นผู้ชอบพูดเท็จด้วยตนเอง

(๑๑) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเท็จ

(๑๒) พอใจในการพูดเท็จ

(๑๓) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการพูดส่อเสียด

(๑๕) พอใจในการพูดส่อเสียด

(๑๖) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๑๗) ชักชวนผู้อื่นในการพูดคำหยาบ

(๑๘) พอใจในการพูดคำหยาบ

(๑๙) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๒๐) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๑) พอใจในการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๒) เป็นผู้เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๒๓) ชักชวนผู้อื่นในการเพ่งเล็งอยากได้

(๒๔) พอใจในการเพ่งเล็งอยากได้

หน้า ๓๑๒

(๒๕) เป็นผู้มีจิตปองร้ายด้วยตนเอง

(๒๖) ชักชวนผู้อื่นในการปองร้าย

(๒๗) พอใจในการคิดปองร้าย

(๒๘) เป็นผู้มีความเห็นผิดด้วยตนเอง

(๒๙) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด

(๓๐) พอใจในความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้”

ว่าด้วยผู้จะได้ไปสวรรค์

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการจะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๓๐ ประการ คืออะไรบ้าง คือ(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๓) พอใจในการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๔) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๕) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการลักทรัพย์

(๖) พอใจในการเว้นจากการลักทรัพย์

(๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๘) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๙) พอใจในการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๑๐) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยตนเอง

(๑๑) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเท็จ

(๑๒) พอใจในการเว้นจากพูดเท็จ

หน้า ๓๑๓

(๑๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดส่อเสียด

(๑๕) พอใจในการเว้นจากพูดคำส่อเสียด

(๑๖) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๑๗) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดคำหยาบ

(๑๘) พอใจในการเว้นจากพูดคำหยาบ

(๑๙) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๒๐) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๑) พอใจในการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๒) เป็นผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๒๓) ชักชวนผู้อื่นในการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๒๔) พอใจในการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๒๕) เป็นผู้มีจิตไม่ปองร้ายด้วยตนเอง

(๒๖) ชักชวนผู้อื่นในการไม่ปองร้าย

(๒๗) พอใจในการไม่ปองร้าย

(๒๘) เป็นผู้มีความเห็นชอบด้วยตนเอง

(๒๙) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นชอบ

(๓๐) พอใจในความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล จะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้”

ว่าด้วยผู้จะต้องตกนรก

{๒๐๑} [๒๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการ จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้ ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

หน้า ๓๑๔

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการฆ่าสัตว์

(๓) พอใจในการฆ่าสัตว์

(๔) กล่าวสรรเสริญการฆ่าสัตว์

(๕) เป็นผู้ชอบลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๖) ชักชวนผู้อื่นในการลักทรัพย์

(๗) พอใจในการลักทรัพย์

(๘) กล่าวสรรเสริญการลักทรัพย์

(๙) เป็นผู้ชอบประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๑๐) ชักชวนผู้อื่นในการประพฤติผิดในกาม

(๑๑) พอใจในการประพฤติผิดในกาม

(๑๒) กล่าวสรรเสริญการประพฤติผิดในกาม

(๑๓) เป็นผู้ชอบพูดเท็จด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเท็จ

(๑๕) พอใจในการพูดเท็จ

(๑๖) กล่าวสรรเสริญการพูดเท็จ

(๑๗) เป็นผู้ชอบพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๘) ชักชวนผู้อื่นในการพูดส่อเสียด

(๑๙) พอใจในการพูดส่อเสียด

(๒๐) กล่าวสรรเสริญการพูดส่อเสียด

(๒๑) เป็นผู้ชอบพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๒๒) ชักชวนผู้อื่นในการพูดคำหยาบ

(๒๓) พอใจในการพูดคำหยาบ

(๒๔) กล่าวสรรเสริญการพูดคำหยาบ

หน้า ๓๑๕

(๒๕) เป็นผู้ชอบพูดเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๒๖) ชักชวนผู้อื่นในการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๗) พอใจในการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๘) กล่าวสรรเสริญการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๙) เป็นผู้เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๓๐) ชักชวนผู้อื่นในการเพ่งเล็งอยากได้

(๓๑) พอใจในการเพ่งเล็งอยากได้

(๓๒) กล่าวสรรเสริญการเพ่งเล็งอยากได้

(๓๓) เป็นผู้มีจิตปองร้ายด้วยตนเอง

(๓๔) ชักชวนผู้อื่นในการปองร้าย

(๓๕) พอใจในการคิดปองร้าย

(๓๖) กล่าวสรรเสริญการคิดปองร้าย

(๓๗) เป็นผู้มีความเห็นผิดด้วยตนเอง

(๓๘) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด

(๓๙) พอใจในความเห็นผิด

(๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำมาฝังไว้”

ว่าด้วยผู้จะได้ไปสวรรค์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการจะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้ ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

หน้า ๓๑๖

(๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง

(๒) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๓) พอใจในการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๔) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการฆ่าสัตว์

(๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการลักทรัพย์ด้วยตนเอง

(๖) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการลักทรัพย์

(๗) พอใจในการเว้นจากการลักทรัพย์

(๘) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการลักทรัพย์

(๙) เป็นผู้เว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามด้วยตนเอง

(๑๐) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๑๑) พอใจในการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๑๒) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการประพฤติผิดในกาม

(๑๓) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดเท็จด้วยตนเอง

(๑๔) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเท็จ

(๑๕) พอใจในการเว้นจากพูดเท็จ

(๑๖) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการพูดเท็จ

(๑๗) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดส่อเสียดด้วยตนเอง

(๑๘) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดส่อเสียด

(๑๙) พอใจในการเว้นจากการพูดส่อเสียด

(๒๐) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการพูดส่อเสียด

(๒๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำหยาบด้วยตนเอง

(๒๒) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดคำหยาบ

(๒๓) พอใจในการเว้นจากการพูดคำหยาบ

(๒๔) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการพูดคำหยาบ

----------------------------

(๒๕) เป็นผู้เว้นขาดจากการพูดคำเพ้อเจ้อด้วยตนเอง

(๒๖) ชักชวนผู้อื่นในการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๗) พอใจในการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๘) กล่าวสรรเสริญการเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ

(๒๙) เป็นผู้ไม่เพ่งเล็งอยากได้ด้วยตนเอง

(๓๐) ชักชวนผู้อื่นในการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๓๑) พอใจในการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๓๒) กล่าวสรรเสริญการไม่เพ่งเล็งอยากได้

(๓๓) เป็นผู้มีจิตไม่ปองร้ายด้วยตนเอง

(๓๔) ชักชวนผู้อื่นในการไม่ปองร้าย

(๓๕) พอใจในการไม่ปองร้าย

(๓๖) กล่าวสรรเสริญการไม่ปองร้าย

(๓๗) เป็นผู้มีความเห็นชอบด้วยตนเอง

(๓๘) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นชอบ

(๓๙) พอใจในความเห็นชอบ

(๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล จะได้ไปสวรรค์เหมือนถูกเชิญมาประดิษฐานไว้”

ว่าด้วยผู้บริหารตนให้ถูกกำจัด

{๒๐๒} [๒๒๕-๒๒๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ... (๑๐) มีความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แลย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย

หน้า ๓๑๗

ว่าด้วยผู้บริหารตนไม่ไห้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ธรรม ๑๐ ประการ คืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ... (๑๐) มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย

ว่าด้วยผู้บริหารตนให้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล ย่อม บริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย

ว่าด้วยผู้บริหารตนไม่ไห้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นใน ความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย

หน้า ๓๑๘

ว่าด้วยผู้บริหารตนให้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ ย่อมบริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย ธรรม ๓๐ ประการ คืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง... (๓๐) พอใจในความเห็นผิด ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล ย่อมบริหารตน ให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย

ว่าด้วยผู้บริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ธรรม ๓๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๓๐) พอใจในความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล ย่อม บริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย

ว่าด้วยผู้บริหารตนให้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการ ย่อม บริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล ย่อม บริหารตนให้ถูกกำจัดให้ถูกทำลาย----------------------------

ว่าด้วยผู้บริหารตนไม่ให้ถูกกำจัด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการ ย่อม บริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล ย่อมบริหารตนไม่ให้ถูกกำจัดไม่ให้ถูกทำลาย”

ว่าด้วยคติของคนที่ตายไป

{๒๐๓} [๒๒๙-๒๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ... (๑๐) มีความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล หลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ .... (๑๐) มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล หลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ธรรม ๒๐ ประการคือ อะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ซอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้ แล หลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก

หน้า ๓๑๙

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ธรรม ๓๐ ประการคือ อะไรบ้าง (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๓๐) พอใจในความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล หลังจากตายไป

ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ธรรม ๓๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๓๐) พอใจในความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล หลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการ หลังจากตายไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล หลัง จากตายไป ย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรกดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการหลังจากตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล หลังจากตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

หน้า ๓๒๐

ว่าด้วยธรรมที่เป็นเหตุให้ชื่อว่าเป็นพาล หรือเป็นบัณฑิต

[๒๓๓-๒๓๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการ พึงทราบว่าเป็นพาล ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ... (๑๐) มีความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นพาลดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๑๐ ประการพึงทราบ ว่าเป็นบัณฑิต ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ... (๑๐) มีความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๑๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นบัณฑิตดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการพึงทราบ ว่าเป็นพาล ธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง

คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ ด้วยตนเอง ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นพาลดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการพึงทราบ ว่าเป็นบัณฑิตธรรม ๒๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ... (๒๐) ชักชวนผู้อื่นในความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นบัณฑิตดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการพึงทราบ ว่าเป็นพาล ธรรม ๓๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๓๐) พอใจในความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นพาลดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการพึงทราบว่าเป็นบัณฑิต ธรรม ๓๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจาก

หน้า ๓๒๑

การฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๓๐) พอใจในความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๓๐ ประการนี้แลพึง ทราบว่าเป็นบัณฑิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการพึงทราบ ว่าเป็นพาล ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นพาลดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการพึงทราบว่าเป็นบัณฑิต ธรรม ๔๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) เป็นผู้เว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ด้วยตนเอง ... (๔๐) กล่าวสรรเสริญความเห็นชอบ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔๐ ประการนี้แล พึงทราบว่าเป็นบัณฑิต”

จบ สามัญญวรรคที่ ๒

(๒๓) ราคเปยยาล

ว่าด้วยธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ

(การนับสูตรในวรรคที่ ๔ และที่ ๕ นี้พึงทราบด้วยอำนาจไปยาล)

{๒๐๔} [๒๓๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควรเจริญ เพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) อสุภสัญญา (๒) มรณสัญญา

(๓) อาหาเรปฏิกูลสัญญา (๔) สัพพโลเกอนภิรตสัญญา

(๕) อนิจจสัญญา (๖) อนิจเจทุกขสัญญา

(๗) ทุกเขอนัตตสัญญา (๘) ปหานสัญญา

(๙) วิราคสัญญา (๑๐) นิโรธสัญญา

หน้า ๓๒๒

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล อันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ (๑)

{๒๐๕} [๒๓๘] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) อนิจจสัญญา (๒) อนัตตสัญญา

(๓) อาหาเรปฏิกูลสัญญา (๔) สัพพโลเกอนภิรตสัญญา

(๕) อัฏฐิกสัญญา (๖) ปุฬุวกสัญญา

(๗) วินีลกสัญญา (๘) วิปุพพกสัญญา

(๙) วิจฉิททกสัญญา (๑๐) อุทธุมาตกสัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล อันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ (๒)

{๒๐๖} [๒๓๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) สัมมาทิฏฐิ (๒) สัมมาสังกัปปะ

(๓) สัมมาวาจา (๔) สัมมากัมมันตะ

(๕) สัมมาอาชีวะ (๖) สัมมาวายามะ

(๗) สัมมาสติ (๘) สัมมาสมาธิ

(๙) สัมมาญาณะ (๑๐) สัมมาวิมุตติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แลอันบุคคลควรเจริญเพื่อรู้ยิ่งซึ่งราคะ (๓)

{๒๐๗} [๒๔๐-๒๖๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควรเจริญ เพื่อความกำหนดรู้... เพื่อความหมดสิ้นไป... เพื่อละ... เพื่อความสิ้นไป... เพื่อความเสื่อมไป... เพื่อความคลายไป... เพื่อความดับไป...เพื่อสงบระงับ... เพื่อสละ...

หน้า ๓๒๓

เพื่อความสลัดออกไปซึ่งราคะ ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) สัมมาทิฏฐิ ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการ นี้แลอันบุคคลควรเจริญเพื่อกำหนดรู้... เพื่อความหมดสิ้นไป... เพื่อละ... เพื่อความสิ้นไป... เพื่อความเสื่อมไป... เพื่อความคลายไป... เพื่อความดับไป... เพื่อสงบระงับ... เพื่อสละ... เพื่อสลัดออกไปซึ่งราคะ (๔-๓๐)[๒๖๗-๗๔๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลายธรรม ๑๐ ประการอันบุคคลควร เจริญเพื่อกำหนดรู้... เพื่อความหมดสิ้นไป... เพื่อละ... เพื่อความสิ้นไป... เพื่อความเสื่อมไป...เพื่อความคลายไป... เพื่อความดับไป... เพื่อสงบระงับ... เพื่อสละ... เพื่อความสลัดออกไปซึ่งโทสะ...

โมหะ... โกธะ (ความโกรธ)... อุปนาหะ (ความผูกโกรธ)... มักขะ (ความลบหลู่คุณท่าน)... ปลาสะ (ความตีเสมอ)... อิสสา (ความริษยา)... มัจฉริยะ (ความตระหนี่)... มายา (มารยา)... สาเถยยะ (ความโอ้อวด)... ถัมภะ (ความหัวดื้อ)... สารัมภะ (ความแข่งดี)... มานะ (ความถือตัว)... อติมานะ (ความดูหมิ่นเขา)... มทะ (ความมัวเมา)... ปมาทะ (ความประมาท)... ธรรม ๑๐ ประการคืออะไรบ้าง คือ (๑) สัมมาทิฏฐิ ... (๑๐) สัมมาวิมุตติ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แลอันบุคคลควรเจริญ เพื่อกำหนดรู้... เพื่อความหมดสิ้นไป... เพื่อละ... เพื่อความสิ้นไป... เพื่อความเสื่อมไป... เพื่อความคลายไป... เพื่อความดับไป... เพื่อสงบระงับ... เพื่อสละ... เพื่อความสลัดออกไปซึ่งโทสะ... โมหะ...โกธะ....อุปนาหะ... มักขะ... ปลาสะ... อิสสา... มัจฉริยะ... มายา... สาเถยยะ... ถัมภะ... สารัมภะ... มานะ... อติมานะ... มทะ... ปมาทะ” (๓๑-๕๑๐)

จบ ราคเปยยาล

จบ ปัญจปัณณาสก์ที่ ๕

จบ พระบาลีทสกนิบาต

-----------------------------------------

พระบาลีสุตตันตปิฎก

อังคุตตรนิกาย เอกาทสกนิบาต

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระะภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

๑. นิสสายวรรค

๑. กิมัตถิยสูตร

ว่าด้วยผลของศีลห้าที่เป็นกุศล

{๒๐๘} [๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ท่านพระอานนท์ เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ศีลที่เป็นกุศลมีอะไรเป็นผล มีอะไรเป็นอานิสงส์”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า “ดูก่อนอานนท์ ศีลที่เป็นกุศลมี ความอวิปฏิสารคือความไม่เดือดร้อนใจเป็นผล มีอวิปปฏิสารเป็นอานิสงส์”

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ----------------------------------------
  2. ๑เอกาทสกนิบาต หมายถึงหมวดหมู่พระสูตรที่มีหัวข้อธรรมสูตรละ ๑๑ หัวข้อ มีพระสูตรทั้งหมด ๖๗๑ สูตร แบ่งเป็น ๓ วรรค กับ ๑ หัวข้อเปยยาล จัดรวมกับ ทสกนิบาต เป็นเล่มที่ ๒๔ ของพระไตรปิฏก ๔๕ เล่ม จัดเป็นเล่มที่ ๑๖ ของพระบาลีสุตตันตปิฎก ๒๕ เล่ม (๙-๓๓) และจัดเป็นเล่มหนังสือที่ ๕ ของคัมภีร์อังคุตตรนิกาย ๕ เล่ม (๒๐-๒๔)