พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ · สุนทรวรรค
ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร
เล่ม ๒๔ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๑ ในสุนทรวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต จตุตถปัณณาสก์ สุนทรวรรค ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๔ หน้า ๒๘๐–๒๘๑
๑๐. ทุกขุทรยสูตร
ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นกำไร
{๑๗๖} [๑๘๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรและ ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มี พระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไรเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไร
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นกำไร”
๑๑. วิปากสูตร
ว่าด้วยธรรมมีทุกข์และสุขเป็นวิบาก
{๑๗๗} [๑๘๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากและ ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้ มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบากเป็นไฉน คือ การฆ่า สัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นวิบาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นวิบากเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นวิบาก”
จบ สุนทรวรรคที่ ๓
๔. เสฏฐวรรค
๑. อริยมัคคสูตร
ว่าด้วยธรรมที่เป็นอริยมรรคและไม่ใช่อริยมรรค
{๑๗๘} [๑๘๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่เป็นอริยมรรคและธรรม ที่ไม่ใช่อริยมรรคแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระ ภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่ไม่ใช่อริยมรรคเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่ไม่ใช่อริยมรรค
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่เป็นอริยมรรคเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้น จากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่เป็นอริยมรรค”
๒. กัณหมัคคสูตร
ว่าด้วยธรรมที่เป็นมรรคาดำและมรรคาขาว
{๑๗๙} [๑๙๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมที่เป็นมรรคาดำและ ธรรม ที่เป็นมรรคาขาวแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าวให้ฟัง” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่เป็นมรรคาดำเป็นไฉน คือ การฆ่าสัตว์ ... ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่เป็นมรรคาดำ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่เป็นมรรคาขาวเป็นไฉน คือ เจตนางดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ... ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่เป็นมรรคาขาว”
จบ ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร