arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · กกุธวรรค

๒. สัมปทาสูตร ที่ ๒

เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกกุธวรรคมี ๔ ฉบับ

๒. ทุติยสมฺปทาสุตฺต

๒. ทุติยสัมปทาสูตร

ว่าด้วยสัมปทา สูตรที่ ๒

ว่าด้วยสัมปทา สูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ กกุธวรรค สัมปทาสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๐๙–๑๐๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๒ หน้า ๑๖๓–๑๖๓

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปญฺจิมา ภิกฺขเว สมฺปทา. กตมา ปญฺจ? สีลสมฺปทา สมาธิสมฺปทา ปญฺญาสมฺปทา วิมุตฺติสมฺปทา วิมุตฺติญาณทสฺสนสมฺปทา. อิมา โข ภิกฺขเว ปญฺจ สมฺปทาติ. ทุติยํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้

สัมปทา ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. สีลสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยศีล)

๒. สมาธิสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยสมาธิ)

๓. ปัญญาสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยปัญญา)

๔. วิมุตติสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติ)

๕. วิมุตติญาณทัสสนสัมปทา (ความถึงพร้อมด้วยวิมุตติญาณทัสสนะ)

ภิกษุทั้งหลาย สัมปทา ๕ ประการนี้แล

ทุติยสัมปทาสูตรที่ ๒ จบ