arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · คิลานวรรค

๒. สติปัฏฐานสูตร

เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในคิลานวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ คิลานวรรค สติปัฏฐานสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๒๐๔–๒๐๔

หน้า ๒๐๔

๒. สติสูปัฏฐิตสูตร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้บรรลุอริยผลในปัจจุบัน

{๑๒๒} [๑๒๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุหรือภิกษุณีรูปใดย่อมเจริญ ทำให้ มากอยู่ซึ่งธรรม ๕ ประการ เธอพึงหวังผลอย่างใดอย่างหนึ่งบรรดาผล ๒ ประการได้ คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็ เป็นอนาคามี ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เข้าไปตั้งสติไว้เฉพาะตนดีแล้วด้วยปัญญาที่ตามเห็นความ เกิดและความดับแห่งธรรมทั้งหลาย

(๒) พิจารณาเห็นว่าไม่งามในกาย

(๓) มีความสำคัญว่าเป็นของปฏิกูลในอาหาร

(๔) มีความสำคัญว่าไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง

(๕) พิจารณาเห็นว่าไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุหรือภิกษุณีรูปใดเจริญ ทำให้มากอยู่ซึ่งธรรม ๕ ประการนี้แล เธอพึงหวังผลอย่างใดอย่างหนึ่งบรรดาผล ๒ ประการได้ คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีความยึดถือเหลืออยู่ ก็เป็นอนาคามี”

๓. ปฐมอุปัฏฐากสูตร

ว่าด้วยองค์ของคนไข้ผู้พยาบาลยากและพยาบาลง่าย

{๑๒๓} [๑๒๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนไข้ผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นผู้พยาบาลได้ยาก ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ไม่ทำความสบาย

(๒) ไม่รู้จักประมาณในสิ่งสบาย