พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ · อักโกสกวรรค
๑. อักโกสกสูตร
เล่ม ๒๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอักโกสกวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ อักโกสกวรรค อักโกสกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๓๕๓–๓๕๓
(๒๒) ๒. อักโกสกวรรค
๑. อักโกสกสูตร
ว่าด้วยโทษการด่า ๕ ประการ
{๒๑๑} [๒๑๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดชอบด่าชอบบริภาษเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ชอบว่าร้ายพระอริยเจ้า ภิกษุนั้นพึงหวังได้รับโทษ ๕ ประการ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) เธอย่อมต้องอาบัติปาราชิก ขาดทางบรรลุโลกุตตรธรรม
(๒) ต้องอาบัติที่เศร้าหมองอย่างอื่น
(๓) ได้รับโรคเรื้อรังอย่างหนัก
(๔) เป็นผู้หลงทำกาละ
(๕) หลังจากมรณภาพไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดชอบด่าชอบบริภาษเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ ชอบว่าร้ายพระอริยเจ้า ภิกษุนั้นพึงหวังได้รับโทษ ๕ ประการนี้แล”
๒. ภัณฑนการกสูตร
ว่าด้วยโทษแห่งการทะเลาะวิวาท
{๒๑๒} [๒๑๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดก่อความบาดหมาง ก่อความทะเลาะ ก่อความวิวาท ก่อความอื้อฉาว ก่ออธิกรณ์ในสงฆ์ ภิกษุนั้น พึงหวังได้รับโทษ ๕ ประการ โทษ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ย่อมไม่ได้บรรลุคุณวิเศษที่ยังไม่ได้บรรลุ
(๒) ย่อมเสื่อมจากคุณที่ได้บรรลุแล้ว
(๓) ชื่อเสียงชั่วย่อมฟุ้งไป (๔) เป็นผู้หลงทำกาละ
(๕) หลังจากมรณภาพไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก
จบ ๑. อักโกสกสูตร