arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เทวตาวรรค

สุวจสูตร ที่ ๒

เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๒ ในเทวตาวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เทวตาวรรค สุวจสูตร ที่ ๒ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๕๓–๕๕

หน้า ๕๓

ภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดา มีความเคารพ

ในพระธรรม มีความเคารพอย่างแรงกล้าในพระสงฆ์

มีความเคารพในสมาธิ มีความเพียร มีความเคารพอย่าง

แรงกล้าในสิกขา มีมิตรดี เป็นผู้ว่าง่าย มีความเคารพ

ยำเกรง เป็นผู้ไม่ควรที่จะเสื่อม ย่อมอยู่ใกล้นิพพานทีเดียว

๔. ทุติยสุวจสูตร

ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ

{๓๒} [๓๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้ เมื่อปฐมยามผ่านพ้นไปแล้ว เทวดาองค์หนึ่ง ... แล้วได้กล่าวกะเราว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา

(๒) ความเป็นผู้เคารพในพระธรรม

(๓) ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์

(๔) ความเป็นผู้เคารพในสิกขา

(๕) ความเป็นผู้เคารพในสมาธิ

(๖) ความเป็นผู้ว่าง่าย

(๗) ความเป็นผู้มีมิตรดี

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดานั้นครั้นกล่าวดังนี้แล้วก็ไหว้เราทำประทักษิณแล้วก็อันตรธานไป ณ ที่นั้นเอง”

หน้า ๕๔

เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว ท่านพระสารีบุตรได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เนื้อความแห่งพระภาษิตที่พระองค์ตรัสโดยย่อนี้แล ข้าพระองค์ย่อมรู้ทั่วถึงได้โดยพิสดารอย่างนี้ว่า ‘ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระศาสดาและกล่าวสรรเสริญความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา ทั้งชักชวนภิกษุเหล่าอื่นผู้ไม่มีความเคารพในพระศาสดาให้เคารพในพระศาสดาและกล่าวสรรเสริญภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดาตามความเป็นจริงโดยกาลอันควร ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระธรรม ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระสงฆ์ ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในสิกขา ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในสมาธิ

... ตนเองเป็นผู้ว่าง่าย … ตนเองเป็นผู้มีมิตรดีและกล่าวสรรเสริญความเป็นผู้มีมิตรดี ทั้งชักชวนภิกษุเหล่าอื่นผู้ไม่มีมิตรดีให้เป็นผู้มีมิตรดี และกล่าวสรรเสริญภิกษุเหล่าอื่นผู้มีมิตรดีตามความเป็นจริงโดยกาลอันควร ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เนื้อความแห่งพระภาษิตที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อนี้ ข้าพระองค์ย่อมรู้ทั่วถึงได้โดยพิสดารอย่างนี้แล”พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “สาธุ สาธุ สารีบุตร เป็นการดีแท้ที่เนื้อความแห่งภาษิตที่เรากล่าวโดยย่อนี้ เธอรู้ถึงได้โดยพิสดารอย่างนี้ ดูก่อนสารีบุตร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระศาสดาและกล่าวสรรเสริญความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา

ทั้งชักชวนภิกษุเหล่าอื่นผู้ไม่มีความเคารพในพระศาสดาให้เคารพในพระศาสดาและกล่าวสรรเสริญภิกษุเหล่าอื่นผู้มีความเคารพในพระศาสดาตามความเป็นจริงโดยกาลอันควร ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระธรรม ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในพระสงฆ์ ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในสิกขา ... ตนเองเป็นผู้มีความเคารพในสมาธิ ... ตนเองเป็นผู้ว่าง่าย ... ตนเองเป็นผู้มีมิตรดีและกล่าวสรรเสริญความเป็นผู้มีมิตรดี ทั้งชักชวนภิกษุเหล่าอื่นผู้ไม่มีมิตรดีให้เป็นผู้มีมิตรดีและกล่าวสรรเสริญภิกษุเหล่าอื่นผู้มีมิตรดีตามความเป็นจริงโดยกาลอันควร ดูก่อนสารีบุตร เธอพึงเห็นเนื้อความแห่งภาษิตที่เรากล่าวแล้วโดยย่อนี้โดยพิสดารอย่างนี้แล”

หน้า ๕๕

๕. ปฐมสขสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของมิตรแท้ ๗ ประการ

{๓๓} [๓๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงคบหามิตรผู้ประกอบด้วยองค์ ๗ ประการ องค์ ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ให้ของที่ให้ได้ยาก

(๒) ทำกิจที่ทำได้ยาก

(๓) อดทนถ้อยคำที่อดทนได้ยาก

(๔) บอกความลับของตนแก่เพื่อน

(๕) ปิดความลับของเพื่อน

(๖) ไม่ละทิ้งในยามวิบัติ

(๗) เมื่อเพื่อนสิ้นโภคสมบัติ ก็ไม่ดูหมิ่น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายพึงคบหามิตรผู้ประกอบด้วยองค์ ๗ ประการนี้แล”พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้สุคตศาสดาตรัสไวยากรณภาษิตนี้แล้ว ได้ตรัสพระคาถาประพันธ์อื่นต่อไปอีกว่ามิตรที่ให้ของดีที่ให้ได้ยาก ๑ ทำกิจที่ทำได้ยาก ๑ อดทน

ถ้อยคำหยาบคายแม้ยากที่จะอดทนได้ ๑ บอกความลับของ

ตนแก่เพื่อน ๑ ปิดบังความลับของเพื่อน ๑ ไม่ละทิ้งในยาม

วิบัติ ๑ เมื่อเพื่อนสิ้นโภคสมบัติก็ใม่ดูหมิ่น ๑

ฐานะเหล่านี้มีอยู่ในบุคคลใดในโลกนี้ บุคคลนั้นจัด

เป็นมิตรแท้ ผู้ประสงค์จะคบมิตรควรคบมิตรเช่นนั้นแล