arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ · มหาวรรค

พันธนสูตร ที่ ๑

เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในมหาวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ มหาวรรค พันธนสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๒๔๗–๒๔๘

หน้า ๒๔๗

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยคุณสมบัติ ๘ ประการ ควรทำหน้าที่ทูต คุณสมบัติ ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ ในธรรมวินัยนี้ สารีบุตร

(๑) เป็นผู้รับฟัง (๒) ทวนให้ฟังได้

(๓) กำหนดได้ (๔) ทรงจำไว้ดี

(๕) เข้าใจความ (๖) ให้ผู้อื่นเข้าใจความได้

(๗) ฉลาดต่อประโยชน์และมิใช่ประโยชน์ (๘) ไม่ก่อการทะเลาะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยองค์ ๘ ประการนี้แล ควรทำหน้าที่ทูต”

ภิกษุใดแลเข้าไปยังชุมชนที่พูดข่มขู่ ก็ไม่สะทกสะท้าน

ไม่ทำคำพูดให้เสีย ไม่ปกปิดข่าวสาส์น พูดจนหมดสงสัย

และเมื่อถูกซักถามก็ไม่โกรธ ภิกษุเช่นนี้นั้นแลย่อมควรทำ

หน้าที่ทูต

๗. ปฐมพันธนสูตร

ว่าด้วยเครื่องผูกมัดของหญิง ๘ อย่าง

{๑๐๗} [๑๗] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หญิงย่อมผูกมัดชายไว้ด้วยอาการ ๘ อย่าง อาการ ๘ อย่างคืออะไรบ้าง คือ

(๑) หญิงย่อมผูกมัดชายไว้ด้วยรูป (๒) ด้วยการยิ้มแย้ม

(๓) ด้วยคำพูด (๔) ด้วยเพลงขับ

(๕) ด้วยการร้องไห้ (๖) ด้วยอากัปกิริยา

(๗) ด้วยของกำนัล (๘) ด้วยสัมผัส

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. <*> แม้ - ผู้รวบรวม
หน้า ๒๔๘

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หญิงย่อมผูกมัดชายไว้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์โลกที่ถูกอาการ ๘ อย่างเหล่านั้นผูกมัดไว้แน่นหนา ชื่อว่าถูกผูกไว้ด้วยบ่วง”

๘. ทุติยพันธนสูตร

ว่าด้วยเครื่องผูกมัดของชาย ๘ อย่าง

{๑๐๘} [๑๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกมัดหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่าง อาการ ๘ อย่างคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ชายย่อมผูกมัดหญิงไว้ด้วยรูป (๒) ด้วยการยิ้มแย้ม

(๓) ด้วยคำพูด (๔) ด้วยเพลงขับ

(๕) ด้วยการร้องไห้ (๖) ด้วยอากัปกิริยา

(๗) ด้วยของกำนัล (๘) ด้วยสัมผัส

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกมัดหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์โลกที่ถูกอาการ ๘ อย่างเหล่านั้นผูกมัดไว้แน่นหนา ชื่อว่าถูกผูกไว้ด้วยบ่วง”

๙. ปหาราทสูตร

ว่าด้วยข้ออัศจรรย์ของมหาสมุทรและพระธรรมวินัย

{๑๐๙} [๑๙] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ ควงไม้สะเดาที่นเฬรุยักษ์สถิตอยู่ ใกล้เมืองเวรัญชา ครั้งนั้นแล ท้าวปหาราทะจอมอสูร