arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · สติวรรค

ปฏิสารณียสูตรที่ ๑

เล่ม ๒๓

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๓ ในสติวรรคมี ๔ ฉบับ

๙. ปฏิสารณียสูตร

ว่าด้วยเหตุที่ควรลงปฏิสารณียกรรม

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ สติวรรค ปฏิสารณียสูตรที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๓ หน้า ๔๑๘–๔๑๘

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุทั้งหลาย สงฆ์เมื่อมุ่งหวัง พึงลงปฏิสารณียกรรม ต่อภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๘ ประการธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ลาภของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๒. ขวนขวายเพื่อไม่ใช่ประโยชน์ของคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๓. ด่าบริภาษคฤหัสถ์ทั้งหลาย

๔. ยุยงคฤหัสถ์ทั้งหลายให้แตกกัน

๕. กล่าวติเตียนพระพุทธเจ้า

๖. กล่าวติเตียนพระธรรม

๗. กล่าวติเตียนพระสงฆ์

๘. รับคำที่ชอบธรรมของคฤหัสถ์แต่ไม่ทำตาม

ภิกษุทั้งหลาย สงฆ์เมื่อมุ่งหวัง พึงลงปฏิสารณียกรรมต่อภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดู วิ.จู. (แปล) ๖/๓๙/๗๗-๗๘