พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ · สันธานวรรค
อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๑
เล่ม ๒๓ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในสันธานวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ สันธานวรรค อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๓๗๐–๓๗๑
๙. ปฐมปุคคลสูตร
ว่าด้วยอริยบุคคล ๘ ประเภท สูตรที่ ๑
{๑๔๙} [๕๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้ เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๘ ประเภทคือ อะไรบ้าง คือ(๑) พระโสดาบัน
(๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล
(๓) พระสกทาคามี
(๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล
(๕) พระอนาคามี
(๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล
(๗) พระอรหันต์
(๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตตผล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้ว
ในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบ
ด้วยปัญญาและศีล
เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญซึ่งมี
อุปธิเป็นผล อยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก
๑๐. ทุติยปุคคลสูตร
ว่าด้วยอริยบุคคล ๘ ประเภท สูตรที่ ๒
{๑๕๐} [๖๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้ เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า บุคคล ๘ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ(๑) พระโสดาบัน
(๒) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งโสดาปัตติผล
(๓) พระสกทาคามี
(๔) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งสกทาคามิผล
(๕) พระอนาคามี
(๖) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอนาคามิผล
(๗) พระอรหันต์
(๘) ท่านผู้ปฏิบัติเพื่ออรหัตผล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๘ ประเภทนี้แล เป็นผู้ควรแก่ของคำนับ ... เป็นเนื้อนาบุญของชาวโลกที่ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า”ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้ว
ในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบ
ด้วยปัญญาและศีล
เมื่อมนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญซึ่งมี
อุปธิเป็นผลอยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก
จบ โคตมีวรรคที่ ๑
- ๑บุญซึ่งมีอุปธิเป็นผล (โอปธิกบุญ) หมายถึงบุญอันเป็นพื้นรองรับสำหรับการเกิดในภพใหม่ หรือ บุญอันอำนวยผลให้เกิดอัตภาพคือขันธ์ ๕ เป็นต้น (นัย สํ.ส.อ. ๓๓๔) หรือบุญอันยิ่ง มีผลนับประมาณมิได้ (องฺ.อฏฺฐก.อ. ๒๖๗)
จบ อัฏฐปุคคลสูตร ที่ ๑