arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต · เอตทัคคบาลี

วรรคที่ ๔

เล่ม ๒๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๗ ในเอตทัคคบาลีมี ๔ ฉบับ

๑๔. เอตทัคควรรค

๔. จตุตถวรรค

หมวดที่ ๔

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต เอตทัคคบาลี วรรคที่ ๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๕–๒๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๙–๓๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ พหุสฺสุตานํ ยทิทํ อานนฺโท. (๑)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นพหูสูต (๑)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ผู้เป็นพหูสูต ในที่นี้หมายถึงได้เรียนพุทธพจน์โดยตรงจากพระผู้มีพระภาค ตั้งอยู่ในฐานะ “ขุนคลังปริยัติ” ในศาสนาของพระทศพล (องฺ.เอกก. อ. ๑/๒๑๙-๒๒๓/๒๕๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

สติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท. (๒)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีสติ (๒)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑มีสติ ในที่นี้หมายถึงสามารถทรงจำพระพุทธพจน์ได้เป็นเลิศ (องฺ.เอกก.อ. ๑/๒๑๙-๒๒๓/๒๕๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

คติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท. (๓)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีคติ (๓)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑มีคติ ในที่นี้หมายถึงจดจำที่มาของพระพุทธพจน์ได้หมดทุกบท แม้จะมีถึงหกหมื่นบท ก็จำได้ตามที่ พระพุทธเจ้าตรัสไว้ (องฺ.เอกก.อ. ๑/๒๑๙-๒๒๓/๒๕๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

ธิติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท. (๔)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีธิติ (๔)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑มีธิติ ในที่นี้หมายถึงเพียรเรียน เพียรสาธยาย เพียรทรงจำพระพุทธพจน์ และเพียรอุปัฏฐาก (องฺ. เอกก. อ. ๑/๒๑๙-๒๒๓/๒๕๖)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุปฏฺฐากานํ ยทิทํ อานนฺโท. (๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นอุปัฏฐาก (๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มหาปริสานํ ยทิทํ อุรุเวลกสฺสโป. (๖)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อุรุเวลกัสสปะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีบริวารมาก (๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กุลปฺปสาทกานํ ยทิทํ กาฬุทายี. (๗)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

กาฬุทายีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ยังสกุลให้เลื่อมใส (๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อปฺปาพาธานํ ยทิทํ พกฺกุโล. (๑) (๘)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ยทิทํ พากุโล
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พักกุละเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีอาพาธน้อย (๘)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปุพฺเพนิวาสํ อนุสฺสรนฺตานํ ยทิทํ โสภิโต. (๙)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

โสภิตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ระลึกชาติได้ (๙)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

วินยธรานํ ยทิทํ อุปาลิ. (๑๐)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

อุบาลีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงวินัย (๑๐)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ภิกฺขุโนวาทกานํ ยทิทํ นนฺทโก. (๑)

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ.ม. ยทิทํ พากุโล
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นันทกะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้กล่าวสอนนางภิกษุณี (๑๑)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารานํ ยทิทํ นนฺโท. (๑๒)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นันทะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ ทั้งหลายได้ (๑๒)

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑อินทรีย์ ในที่นี้หมายถึงอินทรีย์ ๖ หรืออายตนะภายใน ๖ (ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ) พระนันทะ เป็นผู้สำรวมระวังการเห็นรูป ฟังเสียง ดมกลิ่น ลิ้มรส ถูกต้องโผฏฐัพพะ และธรรมารมณ์ (ที.ปา. ๑๑/ ๓๒๓/๒๑๕, ม.อุ. ๑๔/๓๐๕/๒๗๙, อภิ.วิ. ๓๕/๒๒๙/๑๖๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ)

ภิกฺขุโอวาทกานํ ยทิทํ มหากปฺปิโน. (๑๓)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มหากัปปินะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้กล่าวสอนภิกษุ (๑๓)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตโชธาตุกุสลานํ ยทิทํ สาคโต. (๑๔)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

สาคตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ฉลาดในเตโชธาตุ (๑๔)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปฏิภาเณยฺยกานํ ยทิทํ ราโธ. (๑๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ราธะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปฏิภาณแจ่มแจ้ง (๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ลูขจีวรธรานํ ยทิทํ โมฆราชาติ. (๑๖) วคฺโค จตุตฺโถ. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๕. ปญฺจมวคฺค

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

โมฆราชเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง (๑๖)

จตุตถวรรค จบ