arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน

นเหตุทุกจูฬันตรทุกะ

เล่ม ๔๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๗๒–๔๘๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๖ ในปัจจนียทุกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน นเหตุทุกจูฬันตรทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๑๕๕–๑๕๙

หน้า ๑๕๕

(จนกระทั่งแม้ในปัญหาวาร ก็มี ๑ วาร)

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีเหตุ และซึ่งมิใช่ไม่ใช่เหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่ไม่มีเหตุ และที่มิใช่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุ และที่ไม่เป็นเหตุวิปปยุต อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุ และที่ไม่เป็นเหตุวิปปยุต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุวิปปยุต และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเหตุวิปปยุต และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๗๑} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่มีเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)

๑. เหตุทุกะ ๖. จูฬันตรทุกะ

{๔๗๒} [๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

หน้า ๑๕๖

{๔๗๓} สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๔๗๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย และที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัยและที่มิใช่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีปัจจัย เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓){๔๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

{๔๗๖} ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอสังขตะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่กระทบได้

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่กระทบไม่ได้

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีรูป

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีรูป

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นโลกิยะ

หน้า ๑๕๗

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นโลกุตตระ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ได้

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ได้

๑. เหตุทุกะ ๑๓-๑๘. อาสวโคจฉกะ

{๔๗๗} [๙] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสวะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสวสัมปยุต

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสววิปปยุต

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่เป็นอาสววิปปยุต... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอาสววิปปยุต และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสววิปปยุต และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งเป็นอาสววิปปยุต และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ

หน้า ๑๕๘

๑.เหตุทุกะ ๑๙-๕๓. สัญโญชนาทิทุกะ

{๔๗๘} [๑๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นสัญโญชน์

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นคันถะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นโอฆะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นโยคะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นนิวรณ์

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นปรามาสะ

๑. เหตุทุกะ ๕๔. มหันตรทุกะ

{๔๗๙} [๑๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ (ย่อ)

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นจิต

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นเจตสิก

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นสัมปยุตด้วยจิต ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิต... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐาน

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ทึ๋ไม่ใช่เกิดร่วมกับจิต ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เกิดคล้อยตามจิต... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตและที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นภายใน

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นภายนอก

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป

หน้า ๑๕๙

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอุปาทินนะ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอนุปาทินนะ

{๔๘๐} ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่เป็นกิเลส

๑. เหตุทุกะ ๘๒. ปิฏฐิทุกะ

{๔๘๑} [๑๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ

... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ

[๑๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ[๑๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีวิตก ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งใช่ไม่มีวิตก ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่มีวิจาร ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่มีวิจาร ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีปีติ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีปีติ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งมิใช่ไม่ใช่สหรคตด้วยปีติ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่สหรคตด้วยสุขเวทนา ... อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเหตุ