พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
กุสลัตติกอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกะ
เล่ม ๔๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๐๘–๔๕๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๙ ในอนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน กุสลัตติกอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๓๒๔–๓๓๑
๑. กุสลติกะ ๖๖. อัชฌัตติกทุกะ
{๔๐๘} [๔๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายใน (ย่อ อัชฌัตติกทุกะ เป็นต้น เหมือนกับจิตตทุกะ)
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นภายนอก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๔๐๙} [๔๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๔๑๐} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตอันตัณหาทิฏฐิยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๑. กุสลติกะ ๖๙. อุปาทานทุกาทิ
{๔๑๑} [๔๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งเป็นกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑. กุสลติกะ ๘๓. ปิฏฐิทุกะ
{๔๑๒} [๔๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๑๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๑๖} [๔๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๑๘} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๒๐} [๔๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๒๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๒๔} [๕๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๒๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
(สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร){๔๒๘} [๕๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๓๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ไม่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุสลซึ่งไม่มีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๓๒} [๕๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๓๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๓๖} [๕๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีปีติ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งมีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๓๘} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่ใช่ไม่มีปิติ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่มีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๔๐} [๕๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๔๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๔๔} [๕๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๔๖} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๔๘} [๕๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๓ วาร
{๔๕๐} สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๕๒} [๕๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๔๕๓} [๕๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งมิใช่ไม่เป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๕๔} [๕๙] สภาวธรรมที่ไม่ใช่กุศลซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งมิใช่ไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๔๕๕} [๖๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๔๕๖} [๖๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอนิยยานิกะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๔๕๗} [๖๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๔๕๘} [๖๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นสอุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นสอุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอนุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งเป็นอนุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๔๕๙} [๖๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลที่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ และที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลที่ไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่เป็นอรณะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตที่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒. เวทนาติกะ ๑. เหตุทุกะ
{๔๖๐} [๖๕] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๗ วารสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาซึ่งไม่เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา ซึ่งเป็นเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร{๔๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”
จบ กุสลัตติกอัชฌัตติกทุกนกุสลัตติกนอัชฌัตติกทุกะ