พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
สนิทัสสนัตติกทัสสเนนปหาตัพพทุกะ
เล่ม ๔๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔๑–๖๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๗/๑๙ ในอนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน สนิทัสสนัตติกทัสสเนนปหาตัพพทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๓๖๒–๓๖๔
และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๓๖} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
[๑๒๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง โดยอารัมมณปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙ - ๘๒. อุปาทานโคจฉกทุกาทิ
{๖๓๗} [๑๒๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทานอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๓๘} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๓๙} [๑๒๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นกิเลส อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๔๐} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ
{๖๔๑} [๑๒๘] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๔๒} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๔๓} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๔๔} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ
{๖๔๕} [๑๒๙] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๔๖} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๔๗} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณอาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๔๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๕. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ
{๖๔๙} [๑๓๐] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุ
อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๖๕๐} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๕๑} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๕๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๖. ภาวนายปหาตัพพเหตุกทุกะ
{๖๕๓} [๑๓๑] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๕๔} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
{๖๕๕} สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้อง สูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๖๕๖} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๗. สวิตักกทุกะ
{๖๕๗} [๑๓๒] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่ใช่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
จบ สนิทัสสนัตติกทัสสเนนปหาตัพพทุกะ