พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
ปริตตัตติกนปริตัตติกะ
เล่ม ๔๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๑–๑๐๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน ปริตตัตติกนปริตัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๐๘–๒๑๒
{๙๐} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ - เหตุปัจจัย
{๙๑} [๔๐] สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๙๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๙๓} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ และที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ และที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๙๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ และที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะ และที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นอัปปมาณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๙๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะและที่ไม่เป็นอัปปมาณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นปริตตะและที่เป็นมหัคคตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๕) (ย่อ){๙๖} ในเหตุปัจจัย มี ๒๓ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑๔ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๙๗} [๔๑] สภาวธรรมที่ไม่มีปริตตะเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีปริตตะเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๘} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๙ ”
๑๔. หีนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๙๙} [๔๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นธรรมอย่างต่ำ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (เหมือนกับสังกิลิฏฐิสังกิเลสิกติกะ){๑๐๐} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๙ ”
๑๕. มิจฉัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ - เหตุปัจจัย
{๑๐๑} [๔๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจสัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะและที่ไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะและที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๑๐๒} สภาวธรรมที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะและที่ไม่เป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะและที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาร{๑๐๓} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๑๐๔} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตะและที่เป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๑๐๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตะและที่เป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ)
{๑๐๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร ...
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๐๗} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรค เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ ที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ){๑๐๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๕ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
จบ ปริตตัตติกนปริตัตติกะ