พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ
เล่ม ๔๕ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๙–๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๑ หน้า ๔๐๓–๔๐๙
๑๐. อาจยคามิติกนอาจยคามิติกะ
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๗๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัย
ธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ.
[๘๐] ๖. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคานิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๗. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๘. ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัย
ธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๙. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๐. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ.
[๘๑] ๑๑. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๒. ธรรมที่ไม่ใช่อปยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรมเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
[๘๒] ๑๔. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑๕. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อาจยคามิธรรม และธรรมทีเป็นเนวาจนยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑๖. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
[๘๓] ๑๗. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๘. ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑๙. ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๘๔] ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ
พึงให้พิสดารทุกวาระ
อาจยคามิติกนอาจยคามิติกะ จบ
๑๑. เสกขติกนเสกขติกะ
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๘๕] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกข-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกข-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนว-
เสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกข-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕วาระ.
[๘๖] ๖. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกข-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๗. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกข-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๘. ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรม
ที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๙. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนว-
เสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๐. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกข-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี๕ วาระ.
[๘๗] ๑๑. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนว-เสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๒. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนว-เสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกข-ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
[๘๘] ๑๔. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกข-ธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๕. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
เสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๑๖. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนว-เสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
[๘๙] ๑๗. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑๘. ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๑๙. ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนว-เสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ.
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๙๐] ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาระ ฯลฯ
พึงให้พิสดารทุกวาระ
เสกขติกนเสกขติกะ จบ
๑๒. ปริตตติกนปริตตติกะ
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๙๑] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตต-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ไม่ใช่ปริตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปป-มาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปป-มาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๕ วาระ.
[๙๒] ๖. ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ