พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ
ปัจจยวาร
เล่ม ๔๑ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๑๖–๘๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๔ ในทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ ปัจฉิมอนุโลมติกปัฏฐาน ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ ปัจจยวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๑ หน้า ๒๗๓–๒๙๗
๙. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกติกะ ๓. ปัจจยวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๘๑๖} [๓๕] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วาร (เหมือนกับปฏิจจวาร)
... ทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... มี ๓ วาร(เหมือนกับปฏิจจวาร)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณ ... มี ๑ วาร (เหมือนกับปฏิจจวาร) คือ ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๑๗} สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่สหรคต
ด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลายให้
เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๔)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๕)
{๘๑๘} [๓๖] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ทำขันธ์ ๒ และโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุ
ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรค
พึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ทำขันธ์ ๒ และหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... (๓)
{๘๑๙} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี๓ วาร
อารัมมณปัจจัย
{๘๒๐} [๓๗] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำ
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาร (เหมือนกับอารัมมณปัจจัยในปฏิจจวาร)
… ทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... มี ๓ วาร(เหมือนกับปฏิจจวาร)
![๓๘] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑
ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ในปฏิสนธิขณะ ... ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จักขุวิญญาณทำจักขายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... กายวิญญาณทำกายายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๒๑} สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะทำ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๔)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะและโมหะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๕)
{๘๒๒} ![๓๙] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ทำขันธ์ ๒ และโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุ
ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาทำขันธ์ที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์๓ และโมหะทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ และหทัยวัตถุ ... (๓)
{๘๒๓} [๔๐] สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะทำขันธ์ที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอารัมมณปัจจัย คือขันธ์ ๓ และโมหะทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะและหทัยวัตถุให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๓)
อธิปตยาทิปัจจัย
{๘๒๔} [๔๑] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัยมี ๓ วาร
... ทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย มี ๑ วาร ... ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๔)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๕)
{๘๒๕} [๔๒] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุ
ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดา
ปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
ที่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและ
มรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
{๘๒๖} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอธิปติปัจจัย คือขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... มี ๓ วาร (เหมือนกับสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ) เพราะอนันตรปัจจัย เพราะสมนันตรปัจจัย
สหชาตปัจจัย
{๘๒๗} [๔๓] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ... (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์อันโสดาปัตติมรรค
พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและ
จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๓ โมหะและจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... (๓)
...ทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... มี ๓ วาร(ย่อ) (เหมือนกับสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ)
{๘๒๘} [๔๔] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรค
เบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ ๓และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... จิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ...
หทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น มหาภูตรูป ๓ ทำมหาภูตรูป ๑ ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ...
สำหรับพวกอสัญญสัตตบุคคล ... จักขุวิญญาณทำจักขายตนะให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้น ... กายวิญญาณทำกายายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลายให้
เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๔)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูป
ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่สหรคตด้วย
อุทธัจจะและโมหะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๕)
{๘๒๙} ![๔๕] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น
จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้
เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ...
ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ ๓ และโมหะทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ และโมหะทำขันธ์ ๒ และหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
{๘๓๐} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะสหชาตปัจจัยมี ๓ วาร
อัญญมัญญาทิปัจจัย
{๘๓๑} [๔๖] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะอัญญมัญญปัจจัย เพราะนิสสยปัจจัย เพราะอุปนิสสยปัจจัย เพราะปุเรชาตปัจจัยเพราะอาเสวนปัจจัย เพราะกัมมปัจจัย เพราะวิปากปัจจัย เพราะ
อาหารปัจจัย เพราะอินทริยปัจจัย เพราะฌานปัจจัย เพราะมัคคปัจจัยเพราะสัมปยุตตปัจจัย
วิปปยุตตปัจจัย
{๘๓๒} [๔๗] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำขันธ์ทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย โมหะและจิตตสมุฏฐานรูปทำ
ขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น โมหะทำหทัยวัตถุให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึง
ประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ขันธ์ ๓ โมหะและจิตตสมุฏฐานรูป
ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ทั้งหลายและโมหะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย
จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๓)
{๘๓๓} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัยมี ๓ วาร (เหมือนกับสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ)
{๘๓๔} [๔๘] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ... หทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัยหทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย มหาภูตรูป ๓ ทำมหาภูตรูป ๑ ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทายรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จักขุวิญญาณทำจักขายตนะให้
เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... กายวิญญาณทำกายายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายทำโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น … ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะ
วิปปยุตตปัจจัย (๓)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น
เพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลาย
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะทำ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๔)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... (เหมือนกับสภาวธรรมที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณ) (๕)
{๘๓๕} [๔๙] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัยคือ ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ขันธ์ ๓ ทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุ
ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ...
ทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำขันธ์ทั้งหลายและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา และหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น
... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อัน
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย คือ ขันธ์๓ ทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำ
หทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำ
ขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ขันธ์ ๓ และ
จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายและโมหะให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย ขันธ์ ๓ และโมหะทำขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ ๒ ... ทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะวิปปยุตตปัจจัย (๓)
... ทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ... มี ๓ วาร(เหมือนกับสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ)
อัตถิอาทิปัจจัย
![๕๐] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาว
ธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะ
อัตถิปัจจัย เพราะนัตถิปัจจัย เพราะวิคตปัจจัย เพราะอวิคตปัจจัย
๑. ปัจจยานุโลม ๒. สังขยาวาร
สุทธนัย
{๘๓๖} [๕๑] ในเหตุปัจจัย มี ๑๗ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอธิปติปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอนันตรปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในสมนันตรปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในสหชาตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอัญญมัญญปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในนิสสยปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอุปนิสสยปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในปุเรชาตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอาเสวนปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในกัมมปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในวิปากปัจจัย ,, ๑ ,,
ในอาหารปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอินทริยปัจจัย มี ๑๗ วาร
ในฌานปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในมัคคปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในสัมปยุตตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในวิปปยุตตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอัตถิปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในนัตถิปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในวิคตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในอวิคตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
(พึงนับอย่างนี้)
จบ อนุโลม
๒. ปัจจยปัจจนียะ ๑. วิภังควาร
นเหตุปัจจัย
{๘๓๗} [๕๒] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๓๘} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะทำขันธ์ที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๓๙} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณซึ่งเป็นอเหตุกะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ในอเหตุกปฏิสนธิขณะ ...
(บริบูรณ์แล้ว) จักขุวิญญาณทำจักขายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... กายวิญญาณทำกายายตนะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณซึ่งเป็นอเหตุกะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและอุทธัจจะทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๐} [๕๓] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๑} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนเหตุปัจจัย คือ โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะทำขันธ์ที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
นอารัมมณปัจจัย
{๘๔๒} [๕๔] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๓} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๔} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ กฏัตตารูปทำขันธ์ที่มีเหตุไม่ใช่
อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นหทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ทำมหาภูตรูป ๑ ... ที่เป็นภายนอก ... ที่มีอาหารเป็นสมุฏฐาน ... ที่มีอุตุเป็นสมุฏฐาน ... สำหรับพวกอสัญญสัตตบุคคล ... (๑)
{๘๔๕} [๕๕] สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น
จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็น
ปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๖} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอารัมมณปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่มีเหตุอันมรรค
เบื้องสูง ๓ พึงประหาณและมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น จิตตสมุฏฐานรูปทำขันธ์ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
นอธิปตยาทิปัจจัย
{๘๔๗} [๕๖] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนอธิปติปัจจัย(เหมือนกับสหชาตปัจจัย) เพราะนอนันตรปัจจัย เพราะนสมนันตรปัจจัยเพราะนอัญญมัญญปัจจัย เพราะนอุปนิสสยปัจจัย เพราะนปุเรชาตปัจจัย(เหมือนกับปัจจนียะในปฏิจจวาร มี ๑๓ วาร ไม่มีข้อแตกต่างกัน) เพราะนปัจฉาชาตปัจจัย เพราะนอาเสวนปัจจัย
นกัมมปัจจัย
{๘๔๘} [๕๗] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัยคือ เจตนาที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำขันธ์ที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๔๙} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัยคือ เจตนาที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำขันธ์ที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๕๐} สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่มีเหตุ
ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำขันธ์ทั้งหลายที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัย
เกิดขึ้น ... ที่เป็นภายนอก ... ที่มีอาหารเป็น สมุฏฐาน ... ที่มีอุตุเป็นสมุฏฐานเจตนาที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตเจตนาทำโมหะที่
สหรคตด้วยวิจิกิจฉาให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มี
เหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตเจตนาทำโมหะที่
สหรคตด้วยอุทธัจจะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๓)
{๘๕๑} [๕๘] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัย คือเจตนาที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำขันธ์ทั้งหลายที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตต
เจตนาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉาและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
{๘๕๒} สภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณและที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนกัมมปัจจัย คือเจตนาที่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำขันธ์ที่มีเหตุอันมรรค
เบื้องสูง ๓ พึงประหาณและหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น สัมปยุตตเจตนาทำขันธ์ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะและโมหะให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
นวิปากาทิปัจจัย
{๘๕๓} [๕๙] สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะนวิปากปัจจัย(บริบูรณ์แล้ว ไม่มีปฏิสนธิ) เพราะนอาหารปัจจัย คือ ... ที่เป็นภายนอก ...
ที่มีอุตุเป็นสมุฏฐาน ... สำหรับพวกอสัญญสัตตบุคคล ... เพราะนอินทรีย-ปัจจัย คือ ... ที่เป็นภายนอก ... ที่มีอาหารเป็นสมุฏฐาน ... ที่มีอุตุเป็นสมุฏฐาน ... สำหรับพวกอสัญญสัตตบุคคล ... รูปชีวิตินทรีย์ทำมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น เพราะนฌานปัจจัย คือ ... ขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยปัญจวิญญาณ ... ที่เป็นภายนอก ... ที่มีอาหารเป็นสมุฏฐานที่เป็น ...
อุตุสมุฏฐาน ... สำหรับพวกอสัญญสัตตบุคคล ... เพราะนมัคคปัจจัย คือ ...
ขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ... เพราะนสัมปยุตตปัจจัย เพราะนวิปปยุตตปัจจัย(เหมือนกับนวิปปยุตตปัจจัยในปัจจนียะแห่งปฏิจจวาร ไม่มีความต่างกันมี ๑๑ วาร) เพราะโนนัตถิปัจจัย เพราะโนวิคตปัจจัย
๒. ปัจจยปัจจนียะ ๒. สังขยาวาร
{๘๕๔} [๖๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในนอารัมมณปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนอธิปติปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในนอนันตรปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนสมนันตรปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนอัญญมัญญปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนอุปนิสสยปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนปุเรชาตปัจจัย ,, ๑๓ ,,
ในนปัจฉาชาตปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในนอาเสวนปัจจัย มี ๑๗ วาร
ในนกัมมปัจจัย ,, ๗ ,,
ในนวิปากปัจจัย ,, ๑๗ ,,
ในนอาหารปัจจัย ,, ๑ ,,
ในนอินทริยปัจจัย ,, ๑ ,,
ในนฌานปัจจัย ,, ๑ ,,
ในนมัคคปัจจัย ,, ๑ ,,
ในนสัมปยุตตปัจจัย ,, ๕ ,,
ในนวิปปยุตตปัจจัย ,, ๑๑ ,,
ในโนนัตถิปัจจัย ,, ๕ ,,
ในโนวิคตปัจจัย ,, ๕ ,,
(พึงนับอย่างนี้)
จบ ปัจจนียะ
๓. ปัจจยานุโลมปัจจนียะ
เหตุทุกนัย
{๘๕๕} [๖๑] ในนอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในนอธิปติปัจจัย ,, ,, ๑๗ ,,
ในนอนันตรปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนสมนันตรปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนอัญญมัญญปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนอุปนิสสยปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนปุเรชาตปัจจัย ,, ,, ๑๓ ,,
ในนปัจฉาชาตปัจจัย ,, ,, ๑๗ ,,
ในนอาเสวนปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๑๗ วาร
ในนกัมมปัจจัย ,, ,, ๗ ,,
ในนวิปากปัจจัย ,, ,, ๑๗ ,,
ในนสัมปยุตตปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนวิปปยุตตปัจจัย ,, ,, ๑๑ ,,
ในนนัตถิปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนวิคตปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
(พึงนับอย่างนี้)
จบ อนุโลมปัจจนียะ
๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม
นเหตุทุกนัย
{๘๕๖} [๖๒] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอนันตรปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในสมนันตรปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในสหชาตปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในอัญญมัญญปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในนิสสยปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในอุปนิสสยปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในปุเรชาตปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในอาเสวนปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในกัมมปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในวิปากปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
ในอาหารปัจจัย ,, ,, ๕ ,,
จบ ปัจจยวาร