พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · นีวรณนีวรณียทุกะ
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๔๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๒ ในนีวรณนีวรณียทุกะมี ๔ ฉบับ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ นีวรณนีวรณียทุกะ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๕๐๑–๕๐๑
๔๗. นีวรณนีวรณิยทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
๑-๔. ปัจจยานุโลมาทิ
{๖๔๑} [๘๙] สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์อาศัยสภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ถีนมิทธนิวรณ์ อุทธัจจนิวรณ์ อวิชชานิวรณ์อาศัยกามฉันทนิวรณ์เกิดขึ้น (โดยนัยนี้ พึงจำแนกคณนา การนับทุกอย่าง นีวรณนีวรณิยทุกะเหมือนกับนีวรณทุกะ ไม่มีความต่างกัน)
๔๗. นีวรณนีวรณิยทุกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๖๔๒} [๙๐] สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตนิวรณ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เป็นปัจจัยแก่ สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์แต่ไม่เป็นนิวรณ์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (๒)สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นนิวรณ์และที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ ทั้งที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์แต่ไม่เป็นนิวรณ์โดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็น
จบ ปฏิจจวาร