พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๗๕ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
๖-๗. โอฆโยคโคจฺฉก
๓๒-๔๓. โอฆาทิทุก
๖ - ๗. โอฆ - โยคโคจฉกะ
๓๒ - ๔๓. โอฆทุกะเป็นต้น
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๒ หน้า ๒๘๔–๒๘๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๒ หน้า ๓๘๙–๓๘๙
โอฆํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โอโฆ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ฯเปฯ
สภาวธรรมที่เป็นโอฆะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโอฆะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
โยคํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ โยโค ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ฯเปฯ
(เทฺว ปิ โคจฺฉกา อาสวโคจฺฉกสทิสา นินฺนานากรณา.) โอฆโยคโคจฺฉกํ นิฏฺฐิตํ. _____ ๘. นีวรณโคจฺฉก ๔๔. นีวรณทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่เป็นโยคะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นโยคะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
(โคจฉกะแม้ทั้ง ๒ เหมือนกับอาสวโคจฉกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน)
โอฆ - โยคโคจฉกะ จบ
จบ ปฏิจจวาร