พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๑๐ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับ
๔๕. นีวรณิยทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๒ หน้า ๒๙๙–๒๙๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๒ หน้า ๔๑๑–๔๑๑
นีวรณิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นีวรณิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ฯเปฯ (นีวรณิยทุกํ ยถา โลกิยทุกํ, เอวํ กาตพฺพํ, นินฺนานากรณํ.)
ทฺวิกฺขตฺตุํ กามจฺฉนฺเทน จตุกฺขตฺตุํ ปฏิเฆน จ
อุทฺธจฺจํ วิจิกิจฺฉา จ อุโภเปเต สกึ สกึ
นีวรณานํ นีวรเณหิ อฏฺฐวิธํ ปโยชนํ. (นีวรณทุกสฺส มาติกา อิธ กตา.) นีวรณิยทุกํ นิฏฺฐิตํ. _____ ๔๖. นีวรณสมฺปยุตฺตทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ (พึงเพิ่มนีวรณิยทุกะไว้เหมือนโลกิยทุกะ ไม่มี ข้อแตกต่างกัน)
นิวรณ์ประกอบกับนิวรณ์ ๘ ครั้ง คือ
กามฉันทะ ๒ ครั้ง ปฏิฆะ ๔ ครั้ง
อุทธัจจะและวิจิกิจฉา ๒ อย่างนี้ อย่างละครั้ง
(ได้จัดมาติกาแห่งนีวรณทุกะไว้ในวาระนี้แล้ว)
นีวรณียทุกะ จบ
จบ ปฏิจจวาร