พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๒๖ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
_____
๒๗. คนฺถนิยทุก ๑-๗. วารสตฺตก
๒๗. คันถนิยทุกะ ๑-๗. วารสัตตกนัย
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๒ หน้า ๒๕๔–๒๕๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๒ หน้า ๓๕๐–๓๕๐
คนฺถนิยํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ คนฺถนิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. คนฺถนิยํ เอกํ ขนฺธํ. (สงฺขิตฺตํ.)
(ยถา จูฬนฺตรทุเก โลกิยทุกํ, เอวํ วิภชิตพฺพํ. นินฺนานากรณํ.) คนฺถนิยทุกํ นิฏฺฐิตํ. _____ ๒๘. คนฺถสมฺปยุตฺตทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ... อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอารมณ์ของคันถะ (ย่อ)
(พึงจำแนกเหมือนโลกิยทุกะในจูฬันตรทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน)
คันถนิยทุกะ จบ
จบ ปฏิจจวาร