พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · สัญโญชนทุกะ
สังสัฏฐวาร
เล่ม ๔๒ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในสัญโญชนทุกะมี ๔ ฉบับ
๑. ปจฺจยานุโลม
เหตุ
๒๐. สัญโญชนทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร
๑. ปัจจยานุโลม
เหตุปัจจัย
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ สัญโญชนทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๒ หน้า ๒๐๒–๒๐๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๒ หน้า ๒๘๐–๒๘๐
สญฺโญชนํ ธมฺมํ สํสฏฺโฐ สญฺโญชโน ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. กามราคสญฺโญชนํ สํสฏฺฐํ ทิฏฺฐิสญฺโญชนํ อวิชฺชาสญฺโญชนํ. (เอวํ นว ปญฺหา. อรูปาเยว กาตพฺพา.)
(สํสฏฺฐวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ เอวํ กาตพฺพา.) ๒๐. สญฺโญชนทุก ๗. ปญฺหาวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์เกิดระคนกับสภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์เพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ ทิฏฐิสังโยชน์และอวิชชาสังโยชน์เกิดระคนกับกามราคสังโยชน์ (มี ๙ วาระอย่างนี้ พึงเพิ่มเฉพาะที่เป็นอรูป)
(สังสัฏฐวารและสัมปยุตตวารพึงทำอย่างนี้)
จบ สังสัฏฐวาร