เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ พหุสฺสุตานํ ยทิทํ อานนฺโท ฯ สติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท ฯ คติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท ฯ ธิติมนฺตานํ ยทิทํ อานนฺโท ฯ อุปฏฺฐากานํ ยทิทํ อานนฺโท ฯ มหาปริสานํ ยทิทํ อุรุเวลกสฺสโป ฯ กุลปฺปสาทกานํ ยทิทํ กาฬุทายิ ฯ อปฺปาพาธานํ ยทิทํ พกฺกุโล ฯ ปุพฺเพนิวาสํ อนุสฺสรนฺตานํ ยทิทํ โสภิโต ฯ วินยธรานํ ยทิทํ อุปาลิ ฯ ภิกฺขุโนวาทกานํ ยทิทํ นนฺทโก ฯ อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารานํ ยทิทํ นนฺโท ฯ ภิกฺขุโอวาทกานํ ยทิทํ มหากปฺปิโน ฯ เตโชธาตุกุสลานํ ยทิทํ สาคโต ฯ ปฏิภาเณยฺยกานํ ยทิทํ ราโธ ฯ ลูขจีวรธรานํ ยทิทํ โมฆราชาติ ฯ วคฺโค จตุตฺโถ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้เป็นพหูสูต ฯ พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีสติ ฯ พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีคติ ฯ พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีความเพียร ฯ พระอานนท์ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้เป็นอุปัฏฐาก ฯ พระอุรุเวลกัสสปะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้มีบริษัทมาก ฯ พระกาฬุทายี เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้ทำสกุลให้เลื่อมใส ฯ พระพักกุละ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้มีอาพาธน้อย ฯ พระโสภิตะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้ระลึกชาติก่อนได้ ฯ พระอุบาลี เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้ทรงวินัย ฯ พระนันทกะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้กล่าวสอนนางภิกษุณี ฯ พระนันทะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย ฯ พระมหากัปปินะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเราผู้กล่าวสอนภิกษุ ฯ พระสาคตะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้ฉลาดในเตโชธาตุ ฯ พระราธะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้มีปฏิภาณแจ่มแจ้ง ฯ พระโมฆราชะ เลิศกว่าพวกภิกษุสาวกของเรา ผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง ฯ จบวรรคที่ ๔

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นพหูสูต (๑)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีสติ (๒)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีคติ (๓)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีธิติ (๔)

อานนท์เลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นอุปัฏฐาก (๕)

อุรุเวลกัสสปะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีบริวารมาก (๖)

กาฬุทายีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ยังสกุลให้เลื่อมใส (๗)

พักกุละเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีอาพาธน้อย (๘)

โสภิตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ระลึกชาติได้ (๙)

อุบาลีเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงวินัย (๑๐)

นันทกะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้กล่าวสอนนางภิกษุณี (๑๑)

มหากัปปินะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้กล่าวสอนภิกษุ (๑๓)

สาคตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ฉลาดในเตโชธาตุ (๑๔)

ราธะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปฏิภาณแจ่มแจ้ง (๑๕)

โมฆราชเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง (๑๖) จตุตถวรรค จบ