|๒๙๘.๒๗| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ อโหสึ กินฺนโร ตทา อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ ปิตรํสีว ภาณุมํ ฯ |๒๙๘.๒๘| อุเปโตปิ ตทา พุทฺธํ วิปสฺสึ โลกนายกํ จนฺทนํ ตครํ วาปิ ปาเท โอสิญฺจหํ ตทา ฯ |๒๙๘.๒๙| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปทํ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปทปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๙๘.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปทปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นกินนรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์ เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ ปราศจากธุลี มีรัศมีผุดผ่องดังพระจันทร์ เวลานั้น เราได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ผู้นำโลกแล้วได้เอา (น้ำ) แก่นจันทน์และกฤษณา รดลงที่พระบาท ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระบาทใด ด้วย การบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระบาท คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้ง ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปทปูชกเถราปทาน.

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าเป็นกินนรอาศัยอยู่ที่ภูเขาหิมพานต์ ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลีคือกิเลส มีพระรัศมีรุ่งเรืองดุจดวงจันทร์

เวลานั้น ข้าพเจ้าได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลกแล้วได้ใช้(น้ำ) แก่นจันทน์และกฤษณารดลงที่พระบาท

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้บูชาพระบาทไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระบาท

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระปทปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ปทปูชกเถราปทานที่ ๖ จบ