|๘๕.๑๖| รุกฺขมูเล นิสินฺโนหํ พฺยาธิโต ปรเมนหํ ปรมการุญฺญปตฺโตมฺหิ อรญฺเญ กานเน พฺรหา ฯ |๘๕.๑๗| อนุกมฺปํ อุปาทาย ติสฺโส สตฺถา อุเปติ มํ โสหํ นิปนฺนโก สนฺโต สิเร กตฺวาน อญฺชลึ ฯ |๘๕.๑๘| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๘๕.๑๙| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วนฺทึ ปุริสุตฺตมํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๘๕.๒๐| อิโต ปญฺจมเก กปฺเป ปญฺเจวาสุํ มหาสิขา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๘๕.๒๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิปนฺนญฺชลิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นิปนฺนญฺชลิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราเป็นไข้หนักนั่งอยู่ที่โคนไม้ ในป่าชัฏใหญ่ เป็นผู้ควรได้รับความกรุณา อย่างยิ่ง พระศาสดาพระนามว่าติสสะ ทรงอนุเคราะห์เสด็จมาหาเรา เรานั้น นอนอยู่ ได้ประนมอัญชลีเหนือเศียรเกล้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่าสรรพสัตว์ แล้วได้ทำกาละ ณ ที่นั้น ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษ ด้วยกรรม นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม ในกัลปที่ ๕ แต่ กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ มีพระนามว่ามหาสิขะ ทรง สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำ เสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระนิปันนัญชลิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ นิปันนัญชลิกเถราปทาน.

ข้าพเจ้าเป็นไข้หนัก นั่งพักอยู่ที่โคนต้นไม้ ถึงอาการน่าสงสารอย่างยิ่ง อยู่ในป่าใหญ่ดงทึบ

พระศาสดาพระนามว่าติสสะ ทรงอาศัยความอนุเคราะห์ จึงเสด็จมาหาข้าพเจ้า ข้าพเจ้านั้นนอนอยู่ ได้ประนมมือไว้เหนือเศียรเกล้า

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ได้ถวายอภิวาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้สูงสุดแห่งสรรพสัตว์ แล้วได้สิ้นชีวิตในที่นั้น

ในกัปที่ ๕ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ ชาติ พระนามว่ามหาสิขะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพลานุภาพมาก

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระนิปันนัญชลิกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้นิปันนัญชลิกเถราปทานที่ ๓ จบ