พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ · อุพพรีวรรค
๗. ธนปาลเปตวัตถุ
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๔ (Royal Thai)7/13 in อุพพรีวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ อุพพรีวรรค ธนปาลเปตวัตถุ (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 49 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 225–225
๗. ธนปาลเสฏเปตวัตถุ
ว่าด้วยบุพกรรมของธนปาลเสฏฐีเปรต
(พวกพ่อค้าถามเปรตตนหนึ่งว่า)
{๑๐๔}[๒๒๗] ท่านเป็นผู้เปลือยกาย มีวรรณะเลวทราม ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเสันเอ็น มีแต่กระดูกซี่โครง แน่ะเพื่อนยาก ท่านเป็นใครหนอ(เปรตนั้นตอบว่า)
[๒๒๘] ข้าแต่ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ข้าพเจ้าเป็นเปรต ทุกข์ยากเกิดอยู่ในยมโลก ทำบาปกรรมเข้าไว้ จึงต้องจากโลกนี้ ไปสู่เปตโลก(พวกพ่อค้าถามว่า)
[๒๒๙] เมื่อก่อนท่านทำกรรมชั่วอะไรด้วยกาย วาจา ใจไว้หรือ ท่านต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลกเพราะวิบากแห่งกรรมอะไร(เปรตนั้นตอบว่า)
[๒๓๐] มีนครของพวกพระราชาแคว้นทสันนะ ปรากฏชื่อว่านครเอรกัจฉะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นเศรษฐีอยู่ในนครนั้น ผู้คนเรียกข้าพเจ้าว่าธนปาลเศรษฐี[๒๓๑] ข้าพเจ้ามีเงิน ๘๐ เล่มเกวียน ทองคำ แก้วมุกดา แก้วไพฑูรย์ ก็มีมากมายเหลือที่จะนับ
[๒๓๒] ถึงแม้ข้าพเจ้าจะมีทรัพย์มากมายถึงเพียงนั้น ก็ไม่รักที่จะให้ทาน ปีดประตูแล้วจึงบริโภคอาหารด้วยคิดว่า ‘พวกยาจกอย่าได้เห็นเรา,
End of ๗. ธนปาลเปตวัตถุ