ในปริญญาสูตรที่ ๒ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า ปริญฺเญยฺเย แปลว่า พึงกำหนดรู้. อธิบายว่า พึงก้าวล่วงด้วยดี.

บทว่า ปริญฺญํ ได้แก่ กำหนดรู้ล่วงส่วน. อธิบายว่า ก้าวล่วงด้วยดี.

บทว่า ราคกฺขโย เป็นต้น เป็นชื่อของพระนิพพาน.

จริงอยู่ พระนิพพานนั้น ชื่อว่ากำหนดรู้ล่วงส่วน.

จบอรรถกถาปริญญาสูตรที่ ๒ ----------------------------------